Add parallel Print Page Options

31 Vitin e njëmbëdhjetë, muajin e tretë, ditën e parë të muajit, ndodhi që fjala e Zotit m’u drejtua, duke thënë:

"Bir njeriu, i thuaj Faraonit, mbretit të Egjiptit dhe turmës së tij: Kujt i ngjet ti në madhështinë tënde?

Ja, Asiria jote ishte një kedër Libani, me degë të bukura, me hijen e një pylli, me trung të gjatë dhe me majë që ngrihej midis degëve të dëndura.

Ujrat e bënin të rritej, uji i nëndheshëm e kishte bërë të lartë, me lumenjtë e tij që rridhnin rreth e qark vendit ku ishte mbjellë, ndërsa u dërgonte rrëketë e tij tërë drurëve të fushës.

Prandaj lartësia e saj ishte ngritur mbi të gjithë drurët e fushës, degët e tij ishin shumuar, ato ishin zgjatur nga bollëku i ujrave gjatë rritjes së tij.

Tërë zogjtë e qiellit bënin folenë midis degëve të tij, tërë kafshët e fushës pillnin nën degët e tij, dhe të gjitha kombet e mëdhenj rrinin në hijen e tij.

Ishte i bukur në madhështinë e tij për gjatësinë e degëve të tij, sepse rrënja e tij ndodhej pranë ujrave të bollshme.

Kedrat nuk ia kalonin në kopshtin e Perëndisë, selvitë nuk arrinin të barazonin degët e tij dhe gështenjat nuk ishin as si degët e tij me gjethe; asnjë dru në kopshtin e Perëndisë nuk ishte i barabartë me të nga bukuria.

E kisha bërë të bukur në bollëkun e degëve të tij, prandaj e kishin zili të gjithë drurët e Edenit, që ndodheshin në kopshtin e Perëndisë".

10 Prandaj, kështu thotë Zoti, Zoti: "Me qenë se është ngritur në lartësi dhe ka vënë majën e tij ndër degë të dendura dhe zemra e tij u bë krenare për shkak të lartësisë së tij,

11 do ta jap në dorë të kombit më të fuqishëm, me qëllim që të bëjë me të çfarë i pëlqen; unë e përzura për shkak të ligësisë së tij.

12 Të huajt, më të tmerrshmit e kombeve, e prenë dhe e braktisën; degët e tij kanë rënë në male dhe në të gjitha luginat, degët e tij ndodhen të thyera pranë të gjitha rrjedhave ujore të vendit; tërë popujt e dheut kanë zbritur duke u larguar nga hija e tij dhe e kanë braktisur.

13 Mbi rrënojat e tij vijnë e qëndrojnë tërë zogjt e qiellit dhe mbi degët e tij janë të gjitha kafshët e fushës,

14 kështu që asnjë dru i mbjellë pranë ujrave të mos krenohet për lartësinë e tij, të mos e nxjerrë më majën e tij midis degëve të dëndura dhe që asnjë dru që pi ujë të ngrihet me forcën e tij mbi lartësinë e tij, sepse të gjithë i janë caktuar vdekjes, thellësive të tokës, midis bijve të njerëzve, midis atyre që zbresin në gropë".

15 Kështu thotë Zoti, Zoti: "Ditën që zbriti në Sheol e bëra ditë zie; për të e mbulova humnerën, ndala lumenjtë e tij dhe ujrat e mëdha u ndalën; për të mbajti zi Libani dhe për të u thanë gjithë drurët e fushës.

16 Me zhurmën e rënies së tij i bëra të dridhen kombet, kur e bëra të zbresë në Sheol bashkë me ata që zbresin në gropë; dhe në thellësitë e tokës u përdëlluan të gjitha drurët e Edenit, më të zgjedhurit dhe më të bukurit e Libanit, të gjithë ata që pinin ujrat.

17 Edhe ata zbritën bashkë me të në Sheol në mes të atyre që u vranë nga shpata, po, ata që ishin krahu i tij dhe qëndronin në hijen e tij në mes të kombeve.

18 Kujt i ngjan ti, pra, për nga lavdia dhe madhështia midis drurëve të Edenit? Megjithatë u plandose bashkë me drurët e Edenit në thellësitë e tokës; do të qëndrosh në mes të të parrethprerëve, bashkë me ata që janë vrarë nga shpata. Ja ç’do t’i ndodhë Faraonit dhe gjithë turmës së tij," thotë Zoti, Zoti.

32 Në vitin e dymbëdhjetë, në muajin e dymbëdhjetë, ditën e parë të muajit, ndodhi që fjala e Zotit m’u drejtua, duke thënë:

"Bir njeriu, nis një vajtim për Faraonin, mbretin e Egjiptit, dhe i thuaj: Ti i ngjason një luani të vogël midis kombeve; ishe si një dragua në dete dhe hidheshe në lumenjtë e tu, duke i trazuar ujrat me këmbët e tua dhe duke i turbulluar lumenjtë".

Kështu thotë Zoti, Zoti: "Do të shtrij mbi ty rrjetën time me një kuvend të shumë popujve që do të ngrenë lart me rrjetën time.

Pastaj do të braktis mbi tokë dhe do të të hedh në fushë të hapur, do të bëj që të ulen mbi ty të gjitha shpendët e qiellit dhe do t’i ngop me ty kafshët e gjithë dheut.

Do ta hedh mishin tënd mbi male dhe do t’i mbush luginat me togun e skeletit tënd.

Do t’i jap gjithashtu tokës të pijë nga rrjedha e gjakut tënd, deri te malet, dhe shtretërit e lumenjve do të mbushen me ty.

Kur të të shuaj, do t’i mbuloj qiejt dhe do t’i errësoj yjet, do ta zë diellin me një re dhe hëna nuk do të japë më dritën e saj.

Mbi ty do të errësoj të gjithë ndriçuesit e shkëlqyer në qiell dhe do të dërgoj terrin në vendin tënd," thotë Zoti, Zoti.

"Do të pikëlloj zemrën e shumë popujve, kur të bëj që të vijë shkatërrimi yt midis kombeve, në vende që ti nuk i njeh.

10 Do të bëj që shumë popuj të çuditen me ty dhe mbretërit e tyre do t’i pushtojë një tmerr i madh për shkakun tënd, kur të vringëllij shpatën time para tyre; secili prej tyre do të dridhet në çdo çast për jetën e tij, ditën e rënies sate".

11 Sepse kështu thotë Zoti, Zoti: "Shpata e mbretit të Babilonisë do të bjerë mbi ty.

12 Do të bëj që turma jote të rrëzohet nga shpata e burrave të fuqishëm, që janë më të tmerrshmit ndër kombet; ata do të shkatërrojnë krenarinë e Egjiptit dhe gjithë turmat e tij do të asgjësohen.

13 Do të bëj që të ngordhë krejt gjëja e gjallë e tij mbi brigjet e ujrave të mëdha, që nuk do të turbullohen më nga këmba e njeriut, as thundra e kafshëve nuk do t’i turbullojë.

14 Atëherë do t’i lë të qetësohen ujrat e tyre dhe do të bëj që lumenjtë e tyre të rrjedhin si vaj," thotë Zoti, Zoti.

15 "Kur do ta kem bërë të shkretë vendin e Egjiptit dhe vendi të jetë zhveshur nga çdo gjë që kishte, kur do të kem goditur gjithë banorët e tij, atëherë do të pranojnë se unë jam Zoti.

16 Ky është një vajtim që do të ngrenë për të, do ta ngrenë për bijat e kombeve; do ta ngrenë për Egjiptin dhe gjithë turmat e tij," thotë Zoti, Zoti.

17 Vitin e dymbëdhjetë, ditën e pesëmbëdhjetë të muajit, ndodhi që fjala e Zotit mu drejtua, duke thënë:

18 "Bir njeriu, merrja një vajtimi për turmën e Egjiptit dhe zbrite në thellësinë e tokës, atë dhe bijat e kombeve të famshëm, që bashkë me ata zbresin në gropë.

19 Vallë kujt ia kalon nga bukuria? Zbrit dhe zër vend midis atyre që nuk janë rrethprerë.

20 Ata do të bien në mes të atyre që janë vrarë nga shpata. Ai i është dorëzuar shpatës; e tërheqin me gjithë turmat e tij.

21 Trimat më të fortë, bashkë me ata që e ndihmonin, do t’i flasin në mes të Sheolit: "Kanë zbritur dhe kanë zënë vend bashkë me ata që nuk janë rrethprerë, bashkë me ata që i ka shpuar shpata?".

22 Atje është Asiria me gjithë turmën e saj, me varret e saj përreth; janë të gjithë të vrarë, të rënë nga shpata.

23 Varret e tyre janë vendosur në thellësinë e gropës dhe turma e saj është rreth varrit të tij; të gjithë janë të vrarë nga shpata, ata që përhapin tmerrin mbi dheun e të gjallëve.

24 Atje është Elami me gjithë turmën e tij rreth varrit të tij; janë të gjithë të vrarë, të rrëzuar nga shpata, që kanë zbritur pa u rrethprerë në thellësi të tokës, ata që përhapnin tmerr mbi dheun e të gjallëve; tani ata mbajnë turpin e tyre me ata që zbresin në gropë.

25 Kanë vënë shtratin e tij në mes të të vrarëve me gjithë turmën e tij, me varret e tyre rreth tij; të gjithë nuk janë rrethprerë, janë shpuar nga shpata, sepse kishin përhapur tmerrin mbi dheun e të gjallëve; por tani e mbajnë turpin e tyre me ata që zbresin në gropë; janë vendosur në mes të të vrarëve.

26 Atje është Mesheku, Tubali, dhe tërë turma e tyre, me varret e tyre rreth tij; të gjithë nuk janë rrethprerë, janë shpuar nga shpata, sepse përhapin tmerrin mbi dheun e të gjallëve.

27 Nuk rrijnë me heronjtë e rënë të atyre që nuk janë rrethprerë, që kanë zbritur në Sheol me armët e tyre të luftës dhe që shpatat e tyre janë vënë nën kokat e tyre; por ndëshkimi i paudhësive të tyre do t’u ngjitet kockave të tyre, megjithëse tmerri i këtyre trimave ishte i madh mbi dheun e të gjallëve.

28 Po, ti do të copëtohesh në mes të atyre që nuk janë rrethprerë dhe do të qëndrosh bashkë me ata që janë shpuar nga shpata.

29 Atje është Edomi, me të gjithë mbretërit e tij dhe me të tërë princat e tij, të cilët, megjithë trimërinë e tyre, janë vendosur bashkë me ata që janë shpuar nga shpata. Edhe këta rrinë bashkë me ata që nuk janë rrethprerë dhe me ata që zbresin në gropë.

30 Atje janë tërë princat e veriut dhe tërë Sidonasit që kanë zbritur bashkë me ata që janë shpuar të hutuar për shkak të tmerrit që u kallnin me fuqitë e tyre. Qëndrojnë të parrethprerë bashkë me ata që janë shpuar nga shpata dhe mbajnë turpin e tyre bashkë me ata që zbresin në gropë.

31 Faraoni do t’i shohë dhe do të ngushëllohet për të gjithë turmën e tij; Faraoni dhe tërë ushtria e tij do të shpohen nga shpata," thotë Zoti, Zoti.

32 "Ndonëse e lashë të përhapë tmerrin e tij mbi dheun e të gjallëve, Faraoni me gjithë turmën e tij, do të vihet të qëndrojë në mes të atyre që nuk janë rrethprerë, me ata që janë shpuar nga shpata," thotë Zoti, Zoti.

33 Fjala e Zotit m’u drejtua, duke thënë:

"Bir njeriu, folu bijve të popullit tënd dhe u thuaj atyre: Kur të sjell shpatën kundër një vendi dhe populli i atij vendi merr një burrë nga kufijtë e tij dhe e vë si sogjetar,

në rast se e sheh shpatën që vjen kundër vendit, dhe i bie borisë dhe lajmëron popullin,

kushdo që dëgjon borinë, por nuk i vë veshin paralajmërimit, në rast se shpata vjen dhe e merr me vete, gjaku i tij do të bjerë mbi kokën e vet.

Ai ka dëgjuar zërin e borisë, por nuk i ka vënë veshin paralajmërimit, gjakun e tij do ta ketë mbi vete. Por ai që ka marrë parasysh paralajmërimin, do të shpëtojë jetën e tij.

Por në rast se sogjetari sheh shpatën që po vjen dhe nuk i bie borisë për të paralajmëruar popullin, dhe shpata vjen dhe merr me vete ndonjë prej tyre, ky do të çohet tutje për shkak të paudhësisë së tij, por për gjakun e tij do t’i kërkoj llogari sogjetarit.

Kështu, o bir njeriu, të kam vendosur si roje për shtëpinë e Izraelit; prandaj dëgjo fjalën e gojës sime dhe i lajmëro nga ana ime.

Kur i them të pabesit: "I pabesë, ti do të vdesësh me siguri," dhe ti nuk flet për të paralajmëruar të pabesin që të largohet nga rruga e tij, ai i pabesë do të vdesë për shkak të paudhësisë së tij, por për gjakun e tij do t’i kërkojë llogari dorës sate.

Por në rast se ti e paralajmëron të pabesin që të largohet nga rruga e tij dhe ai nuk largohet prej saj, ai do të vdesë për shkak të paudhësisë së tij, por ti do ta shpëtosh shpirtin tënd.

10 Tani, bir njeriu, i thuaj shtëpisë së Izraelit: Ju thoni kështu: "Në rast se shkeljet tona dhe mëkatet tona janë mbi ne dhe për shkak të tyre vuajmë, si do të mund të jetojmë?".

11 U thuaj atyre: Ashtu siç është e vërtetë që unë rroj," thotë Zoti, Zoti, "unë nuk kënaqem me vdekjen e të pabesit, por që i pabesi të ndryshojë rrugën e tij dhe të jetojë; konvertohuni, konvertohuni nga rrugët tuaja të këqija. Pse vallë duhet të vdisni, o shtëpi e Izraelit?

12 Prandaj ti, bir njeriu, u thuaj bijve të popullit tënd: Drejtësia e të drejtit nuk do ta shpëtojë atë ditën e mëkatit të tij; po kështu pabesia e të pabesit nuk do ta rrëzojë ditën kur ai të largohet nga pabesia e tij, dhe i drejti nuk do të mund të jetojë për shkak të drejtësisë së tij ditën që do të kryejë mëkate.

13 Kur i them të drejtit që ke për të jetuar me siguri, në rast se ka besim në drejtësinë e vet dhe kryen paudhësinë, tërë veprimet e tij të drejta nuk do të kujtohen më, por ai do të vdesë për shkak të paudhësisë që ka kryer.

14 Përkundrazi, kur i them të pabesit: "Ti me siguri do të vdesësh," në rast se ai largohet nga mëkati i tij dhe kryen atë që është e ndershme dhe e drejtë,

15 në rast se i pabesi kthen pengun, kthen atë që ka vjedhur dhe ecën sipas statuteve të jetës, pa kryer paudhësi, ai me siguri ka për të jetuar, nuk ka për të vdekur.

16 Asnjë nga mëkatet e kryera prej tij nuk do të kujtohet kundër tij; ai ka bërë atë që është e ndershme dhe e drejtë dhe me siguri ka për të jetuar.

17 Por bijt e popullit tënd thonë: "Rruga e Zotit nuk është e drejtë," ndërsa është rruga e tyre që nuk është e drejtë.

18 Kur i drejti largohet nga drejtësia e tij dhe kryen paudhësi, për këtë ai do të vdesë.

19 Përkundrazi kur i pabesi largohet nga pabesia e tij dhe kryen atë që është e ndershme dhe e drejtë, ai do të jetojë.

20 Megjithatë ju thoni: "Rruga e Zotit nuk është e drejtë". Unë do ta gjykoj secilin prej jush sipas rrugëve që ndjek, o shtëpi e Izraelit".

21 Vitin e dymbëdhjetë të robërisë sonë, muajin e dhjetë, ditën e pestë të muajit, ndodhi që arriti tek unë një i ikur nga Jeruzalemi dhe më tha: Qyteti është pushtuarr".

22 Një mbrëmje para se të vinte ikanaku, dora e Zotit u vu mbi mua dhe më kishte hapur gojën kështu, kur në mëngjes ai arriti tek unë, goja ime mbeti e hapur dhe nuk qeshë më memec.

23 Fjala e Zotit m’u drejtua pastaj, duke thënë:

24 "Bir njeriu, banorët e këtyre rrënojave në vendin e Izraelit thonë: Abrahami ishte vetëm dhe pati zotërimin e vendit, por ne jemi shumë dhee zotërimi i vendit na jepet neve".

25 Prandaj u thuaj atyre: Kështu thotë Zoti, Zoti: Ju hani mishin me gjakun, ngrini sytë nga idhujt tuaj, derdhni gjak dhe dëshironi të zotëroni vendin.

26 Ju mbështeteni te shpata juaj, kryeni gjëra të neveritshme, secili ndot gruan e fqinjit të tij dhe dëshironi të zotëroni vendin.

27 U thuaj kështu atyre: Kështu thotë Zoti, Zoti: Ashtu siç është e vërtetë që unë rroj, ata që banojnë midis atyre rrënojave do të vriten nga shpata, ata që janë në fushë të hapur do t’ua jap për të ngrënë kafshëve dhe ata që janë në fortesa dhe në shpella do të vdesin nga murtaja.

28 Do ta katandis vendin në një mjerim dhe në shkreti, kryelartësia e forcës së tij do të ligështohet dhe kështu malet e Izraelit do të jenë aq të shkretuar sa që askush nuk do të kalojë më andej.

29 Do të pranojnë që unë jam Zoti, kur ta kem katandisur vendin në mjerim dhe në shkreti për shkak të të gjitha gjërave të neveritshme që kanë kryer.

30 Sa për ty, bir njeriu, bijtë e popullit tënd flasin për ty pranë mureve dhe te pragu i shtëpive të tyre, i flasin njeri tjetrit, duke i thënë secili vëllait të tij: "Eja të dëgjosh cila është fjala që vjen nga Zoti".

31 Kështu vijnë te ti ashtu si bën njerëzia, ulen para teje ashtu si bën populli im dhe dëgjojnë fjalët e tua, por nuk i vënë në praktikë; me gojën e tyre, pra, tregojnë dashuri të madhe, por zemra e tyre shkon pas fitimit të tyre të padrejtë.

32 Ja, ti je për ta si një këngë dashurie e dikujt që ka një zë të bukur dhe di t’i bjerë mirë një vegle; ata dëgjojnë fjalët e tua, por nuk i vënë në praktikë.

33 Dhe ja kur të ndodhë ajo gjë (dhe ja që po ndodh) do të pranojnë që në mes tyre ka pasur një profet".

Pharaoh as a Felled Cedar of Lebanon

31 In the eleventh year,(A) in the third month on the first day, the word of the Lord came to me:(B) “Son of man, say to Pharaoh king of Egypt and to his hordes:

“‘Who can be compared with you in majesty?
Consider Assyria,(C) once a cedar in Lebanon,(D)
    with beautiful branches overshadowing the forest;
it towered on high,
    its top above the thick foliage.(E)
The waters(F) nourished it,
    deep springs made it grow tall;
their streams flowed
    all around its base
and sent their channels
    to all the trees of the field.(G)
So it towered higher(H)
    than all the trees of the field;
its boughs increased
    and its branches grew long,
    spreading because of abundant waters.(I)
All the birds of the sky
    nested in its boughs,
all the animals of the wild
    gave birth(J) under its branches;
all the great nations
    lived in its shade.(K)
It was majestic in beauty,
    with its spreading boughs,
for its roots went down
    to abundant waters.(L)
The cedars(M) in the garden of God
    could not rival it,
nor could the junipers
    equal its boughs,
nor could the plane trees(N)
    compare with its branches—
no tree in the garden of God
    could match its beauty.(O)
I made it beautiful
    with abundant branches,
the envy of all the trees of Eden(P)
    in the garden of God.(Q)

10 “‘Therefore this is what the Sovereign Lord says: Because the great cedar towered over the thick foliage, and because it was proud(R) of its height, 11 I gave it into the hands of the ruler of the nations, for him to deal with according to its wickedness. I cast it aside,(S) 12 and the most ruthless of foreign nations(T) cut it down and left it. Its boughs fell on the mountains and in all the valleys;(U) its branches lay broken in all the ravines of the land. All the nations of the earth came out from under its shade and left it.(V) 13 All the birds settled on the fallen tree, and all the wild animals lived among its branches.(W) 14 Therefore no other trees by the waters are ever to tower proudly on high, lifting their tops above the thick foliage. No other trees so well-watered are ever to reach such a height; they are all destined(X) for death,(Y) for the earth below, among mortals who go down to the realm of the dead.(Z)

15 “‘This is what the Sovereign Lord says: On the day it was brought down to the realm of the dead I covered the deep springs with mourning for it; I held back its streams, and its abundant waters were restrained. Because of it I clothed Lebanon with gloom, and all the trees of the field withered away.(AA) 16 I made the nations tremble(AB) at the sound of its fall when I brought it down to the realm of the dead to be with those who go down to the pit. Then all the trees(AC) of Eden,(AD) the choicest and best of Lebanon, the well-watered trees, were consoled(AE) in the earth below.(AF) 17 They too, like the great cedar, had gone down to the realm of the dead, to those killed by the sword,(AG) along with the armed men who lived in its shade among the nations.

18 “‘Which of the trees of Eden can be compared with you in splendor and majesty? Yet you, too, will be brought down with the trees of Eden to the earth below; you will lie among the uncircumcised,(AH) with those killed by the sword.

“‘This is Pharaoh and all his hordes, declares the Sovereign Lord.’”

A Lament Over Pharaoh

32 In the twelfth year, in the twelfth month on the first day, the word of the Lord came to me:(AI) “Son of man, take up a lament(AJ) concerning Pharaoh king of Egypt and say to him:

“‘You are like a lion(AK) among the nations;
    you are like a monster(AL) in the seas(AM)
thrashing about in your streams,
    churning the water with your feet
    and muddying the streams.(AN)

“‘This is what the Sovereign Lord says:

“‘With a great throng of people
    I will cast my net over you,
    and they will haul you up in my net.(AO)
I will throw you on the land
    and hurl you on the open field.
I will let all the birds of the sky settle on you
    and all the animals of the wild gorge themselves on you.(AP)
I will spread your flesh on the mountains
    and fill the valleys(AQ) with your remains.
I will drench the land with your flowing blood(AR)
    all the way to the mountains,
    and the ravines will be filled with your flesh.(AS)
When I snuff you out, I will cover the heavens
    and darken their stars;
I will cover the sun with a cloud,
    and the moon will not give its light.(AT)
All the shining lights in the heavens
    I will darken(AU) over you;
    I will bring darkness over your land,(AV)
declares the Sovereign Lord.
I will trouble the hearts of many peoples
    when I bring about your destruction among the nations,
    among[a] lands you have not known.
10 I will cause many peoples to be appalled at you,
    and their kings will shudder with horror because of you
    when I brandish my sword(AW) before them.
On the day(AX) of your downfall
    each of them will tremble
    every moment for his life.(AY)

11 “‘For this is what the Sovereign Lord says:

“‘The sword(AZ) of the king of Babylon(BA)
    will come against you.(BB)
12 I will cause your hordes to fall
    by the swords of mighty men—
    the most ruthless of all nations.(BC)
They will shatter the pride of Egypt,
    and all her hordes will be overthrown.(BD)
13 I will destroy all her cattle
    from beside abundant waters
no longer to be stirred by the foot of man
    or muddied by the hooves of cattle.(BE)
14 Then I will let her waters settle
    and make her streams flow like oil,
declares the Sovereign Lord.
15 When I make Egypt desolate
    and strip the land of everything in it,
when I strike down all who live there,
    then they will know that I am the Lord.(BF)

16 “This is the lament(BG) they will chant for her. The daughters of the nations will chant it; for Egypt and all her hordes they will chant it, declares the Sovereign Lord.”

Egypt’s Descent Into the Realm of the Dead

17 In the twelfth year, on the fifteenth day of the month, the word of the Lord came to me:(BH) 18 “Son of man, wail for the hordes of Egypt and consign(BI) to the earth below both her and the daughters of mighty nations, along with those who go down to the pit.(BJ) 19 Say to them, ‘Are you more favored than others? Go down and be laid among the uncircumcised.’(BK) 20 They will fall among those killed by the sword. The sword is drawn; let her be dragged(BL) off with all her hordes.(BM) 21 From within the realm of the dead(BN) the mighty leaders will say of Egypt and her allies, ‘They have come down and they lie with the uncircumcised,(BO) with those killed by the sword.’

22 “Assyria is there with her whole army; she is surrounded by the graves of all her slain, all who have fallen by the sword. 23 Their graves are in the depths of the pit(BP) and her army lies around her grave.(BQ) All who had spread terror in the land of the living are slain, fallen by the sword.

24 “Elam(BR) is there, with all her hordes around her grave. All of them are slain, fallen by the sword.(BS) All who had spread terror in the land of the living(BT) went down uncircumcised to the earth below. They bear their shame with those who go down to the pit.(BU) 25 A bed is made for her among the slain, with all her hordes around her grave. All of them are uncircumcised,(BV) killed by the sword. Because their terror had spread in the land of the living, they bear their shame with those who go down to the pit; they are laid among the slain.

26 “Meshek and Tubal(BW) are there, with all their hordes around their graves. All of them are uncircumcised, killed by the sword because they spread their terror in the land of the living. 27 But they do not lie with the fallen warriors of old,[b](BX) who went down to the realm of the dead with their weapons of war—their swords placed under their heads and their shields[c] resting on their bones—though these warriors also had terrorized the land of the living.

28 “You too, Pharaoh, will be broken and will lie among the uncircumcised, with those killed by the sword.

29 “Edom(BY) is there, her kings and all her princes; despite their power, they are laid with those killed by the sword. They lie with the uncircumcised, with those who go down to the pit.(BZ)

30 “All the princes of the north(CA) and all the Sidonians(CB) are there; they went down with the slain in disgrace despite the terror caused by their power. They lie uncircumcised(CC) with those killed by the sword and bear their shame with those who go down to the pit.(CD)

31 “Pharaoh—he and all his army—will see them and he will be consoled(CE) for all his hordes that were killed by the sword, declares the Sovereign Lord. 32 Although I had him spread terror in the land of the living, Pharaoh(CF) and all his hordes will be laid among the uncircumcised, with those killed by the sword, declares the Sovereign Lord.”(CG)

Renewal of Ezekiel’s Call as Watchman

33 The word of the Lord came to me: “Son of man, speak to your people and say to them: ‘When I bring the sword(CH) against a land, and the people of the land choose one of their men and make him their watchman,(CI) and he sees the sword coming against the land and blows the trumpet(CJ) to warn the people, then if anyone hears the trumpet but does not heed the warning(CK) and the sword comes and takes their life, their blood will be on their own head.(CL) Since they heard the sound of the trumpet but did not heed the warning, their blood will be on their own head.(CM) If they had heeded the warning, they would have saved themselves.(CN) But if the watchman sees the sword coming and does not blow the trumpet to warn the people and the sword comes and takes someone’s life, that person’s life will be taken because of their sin, but I will hold the watchman accountable for their blood.’(CO)

“Son of man, I have made you a watchman(CP) for the people of Israel; so hear the word I speak and give them warning from me.(CQ) When I say to the wicked, ‘You wicked person, you will surely die,(CR)’ and you do not speak out to dissuade them from their ways, that wicked person will die for[d] their sin, and I will hold you accountable for their blood.(CS) But if you do warn the wicked person to turn from their ways and they do not do so,(CT) they will die for their sin, though you yourself will be saved.(CU)

10 “Son of man, say to the Israelites, ‘This is what you are saying: “Our offenses and sins weigh us down, and we are wasting away(CV) because of[e] them. How then can we live?(CW)”’ 11 Say to them, ‘As surely as I live, declares the Sovereign Lord, I take no pleasure in the death of the wicked, but rather that they turn from their ways and live.(CX) Turn!(CY) Turn from your evil ways! Why will you die, people of Israel?’(CZ)

12 “Therefore, son of man, say to your people,(DA) ‘If someone who is righteous disobeys, that person’s former righteousness will count for nothing. And if someone who is wicked repents, that person’s former wickedness will not bring condemnation. The righteous person who sins will not be allowed to live even though they were formerly righteous.’(DB) 13 If I tell a righteous person that they will surely live, but then they trust in their righteousness and do evil, none of the righteous things that person has done will be remembered; they will die for the evil they have done.(DC) 14 And if I say to a wicked person, ‘You will surely die,’ but they then turn away from their sin and do what is just(DD) and right— 15 if they give back what they took in pledge(DE) for a loan, return what they have stolen,(DF) follow the decrees that give life, and do no evil—that person will surely live; they will not die.(DG) 16 None of the sins(DH) that person has committed will be remembered against them. They have done what is just and right; they will surely live.(DI)

17 “Yet your people say, ‘The way of the Lord is not just.’ But it is their way that is not just. 18 If a righteous person turns from their righteousness and does evil,(DJ) they will die for it.(DK) 19 And if a wicked person turns away from their wickedness and does what is just and right, they will live by doing so.(DL) 20 Yet you Israelites say, ‘The way of the Lord is not just.’ But I will judge each of you according to your own ways.”(DM)

Jerusalem’s Fall Explained

21 In the twelfth year of our exile, in the tenth month on the fifth day, a man who had escaped(DN) from Jerusalem came to me and said, “The city has fallen!(DO) 22 Now the evening before the man arrived, the hand of the Lord was on me,(DP) and he opened my mouth(DQ) before the man came to me in the morning. So my mouth was opened and I was no longer silent.(DR)

23 Then the word of the Lord came to me: 24 “Son of man, the people living in those ruins(DS) in the land of Israel are saying, ‘Abraham was only one man, yet he possessed the land. But we are many;(DT) surely the land has been given to us as our possession.’(DU) 25 Therefore say to them, ‘This is what the Sovereign Lord says: Since you eat(DV) meat with the blood(DW) still in it and look to your idols and shed blood, should you then possess the land?(DX) 26 You rely on your sword, you do detestable things,(DY) and each of you defiles his neighbor’s wife.(DZ) Should you then possess the land?’

27 “Say this to them: ‘This is what the Sovereign Lord says: As surely as I live, those who are left in the ruins will fall by the sword, those out in the country I will give to the wild animals to be devoured, and those in strongholds and caves will die of a plague.(EA) 28 I will make the land a desolate waste, and her proud strength will come to an end, and the mountains(EB) of Israel will become desolate so that no one will cross them.(EC) 29 Then they will know that I am the Lord, when I have made the land a desolate(ED) waste because of all the detestable things they have done.’(EE)

30 “As for you, son of man, your people are talking together about you by the walls and at the doors of the houses, saying to each other, ‘Come and hear the message that has come from the Lord.’ 31 My people come to you, as they usually do, and sit before(EF) you to hear your words, but they do not put them into practice. Their mouths speak of love, but their hearts are greedy(EG) for unjust gain.(EH) 32 Indeed, to them you are nothing more than one who sings love songs(EI) with a beautiful voice and plays an instrument well, for they hear your words but do not put them into practice.(EJ)

33 “When all this comes true—and it surely will—then they will know that a prophet has been among them.(EK)

Footnotes

  1. Ezekiel 32:9 Hebrew; Septuagint bring you into captivity among the nations, / to
  2. Ezekiel 32:27 Septuagint; Hebrew warriors who were uncircumcised
  3. Ezekiel 32:27 Probable reading of the original Hebrew text; Masoretic Text punishment
  4. Ezekiel 33:8 Or in; also in verse 9
  5. Ezekiel 33:10 Or away in