Mga Kawikaan 31  Ang Biblia (1978)

31 Ang mga salita ng haring ^(A)Lemuel; ang sanggunian na itinuro sa kaniya ng kaniyang ina.
² Ano anak ko? at ano, Oh ^(B)anak ng aking bahay-bata?
At ano, Oh anak ng aking mga panata?
^3 (C)Huwag mong ibigay ang iyong kalakasan sa mga babae,
O ang iyo mang mga lakad ^(D)sa lumilipol ng mga hari.
^4 (E)Hindi sa mga hari, Oh Lemuel, hindi sa mga hari ang paginom ng alak;
Ni sa mga pangulo man, na magsabi, Saan nandoon ang matapang na alak?
^5 (F)Baka sila'y uminom, at makalimotan ang kautusan,
At humamak ng kahatulan sa sinomang nagdadalamhati.
^6 (G)Bigyan mo ng matapang na inumin siya na handang manaw,
At ng alak ang mapanglaw na loob.
⁷ Uminom siya at limutin niya ang kaniyang kahirapan,
At huwag nang alalahanin pa ang kaniyang karalitaan.
^8 (H)Bukhin mo ang iyong bibig sa pipi,
^(I)Sa bagay ng lahat ng naiwang walang kandili.
⁹ Bukhin mo ang iyong bibig, ^(J)humatol ka ng katuwiran,
At mangasiwa ka ng kahatulan sa dukha at mapagkailangan.

^10 (K)Isang mabait na babae sinong makakasumpong?
Sapagka't ang kaniyang halaga ay higit na makapupo kay sa mga rubi.
¹¹ Ang puso ng kaniyang asawa ay tumitiwala sa kaniya,
At siya'y hindi kukulangin ng pakinabang.
¹² Gumagawa siya ng mabuti sa kaniya at hindi kasamaan
Lahat ng mga kaarawan ng kaniyang buhay.
¹³ Siya'y humahanap ng balahibo ng tupa at lino,
At gumagawang kusa ng kaniyang mga kamay.
¹⁴ Siya'y parang mga sasakyang dagat ng kalakal;
Nagdadala siya ng kaniyang pagkain mula sa malayo.
¹⁵ Siya'y bumabangon naman samantalang gabi pa,
At ^(L)nagbibigay ng pagkain sa kaniyang sangbahayan,
At ng kanilang gawain sa kaniyang alilang babae.
¹⁶ Kaniyang minamasdan ang bukid at binibili:
Sa pamamagitan ng kaniyang kamay ay nagtatanim siya ng ubasan.
¹⁷ Binibigkisan niya ang kaniyang mga balakang ng kalakasan,
At nagpapalakas ng kaniyang mga bisig.
¹⁸ Kaniyang namamalas na ang kaniyang kalakal ay makikinabang:
Ang kaniyang ilaw ay hindi namamatay sa gabi.
¹⁹ Kaniyang itinangan ang kaniyang mga kamay sa panulid,
At ang kaniyang mga kamay ay humahawak ng panghabi.
^20 (M)Iginagawad niya ang kaniyang kamay sa dukha:
Oo, iniaabot niya ang kaniyang mga kamay sa mapagkailangan.
²¹ Hindi niya ikinatatakot ang kaniyang sangbahayan sa niebe;
Sapagka't ang boo niyang sangbahayan ay nakapanamit ng mapulang mapula.
²² Gumagawa siya sa ganang kaniya ng mga unang may burda;
Ang kaniyang pananamit ay mainam na kayong lino at ng kayong kulay ube.
²³ Ang kaniyang asawa ay ^(N)kilala ^(O)sa mga pintuang-bayan,
Pagka siya'y nauupo sa kasamahan ng mga matanda ng lupain.
²⁴ Gumagawa siya ng mga kasuutang kayong lino at ipinagbibili;
At nagbibigay ng mga pamigkis sa mga mangangalakal.
²⁵ Kalakasan at kamahalan at siyang kaniyang suot.
At kaniyang tinatawanan ang panahong darating.
²⁶ Binubuka niya ang kaniyang bibig na may karunungan;
At ang kautusan ng kagandahang-loob ay nasa kaniyang dila.
²⁷ Kaniyang tinitignang mabuti ang mga lakad ng kaniyang sangbahayan,
At hindi kumakain ng tinapay ng katamaran.
²⁸ Nagsisibangon ang kaniyang mga anak, at tinatawag siyang mapalad;
Gayon din ang kaniyang asawa, at pinupuri siya niya, na sinasabi:
²⁹ Maraming anak na babae ay nagsisigawang may kabaitan,
Nguni't ikaw, ay humihigit sa kanilang lahat.
³⁰ Ang lingap ay magdaraya, at ang kagandahan ay walang kabuluhan:
Nguni't ang babae na natatakot sa Panginoon, ay siya'y pupurihin.
³¹ Bigyan ninyo siya ng bunga ng kaniyang mga kamay;
At purihin siya ng kaniyang mga gawa sa mga pintuang-bayan.