A A A A A
Bible Book List

Klaagliederen 4Het Boek (HTB)

Het beste goud heeft zijn glans verloren en is dof geworden! De prachtig bewerkte tempelmuren liggen verbrijzeld in de straten!

De jongeren van Jeruzalem (ieder hun gewicht in goud waard) zijn behandeld als aardewerken potten, als het werk van mensenhanden!

Zelfs de jakhalzen voeden hun jongen, maar mijn volk Israël doet dat niet. Zij lijken op wrede struisvogels uit de woestijn, die geen acht slaan op de kreten van hun jongen.

De tongen van de babies plakken aan hun gehemelte, want er is geen druppel water overgebleven. Kinderen schreeuwen om brood, maar niemand kan hun iets geven.

Mensen die vroeger lekkernijen aten, zitten nu op straat te bedelen om maar iets te kunnen eten. Zij die in paleizen werden grootgebracht, grabbelen nu in de vuilnis op zoek naar voedsel.

Want de zonde van mijn volk is groter dan die van Sodom, waar zich in één ogenblik een vreselijke ramp voltrok, waaraan geen mensenhand te pas kwam.

Onze prinsen waren groot en slank, de mooiste mannen die er waren. (A)

Maar nu zijn hun gezichten zo zwart als roet. Niemand herkent hen nog. Hun huid kleeft aan hun botten: hard, droog en verweerd.

Die met het zwaard werden gedood, zijn beter af dan zij die een langzame hongerdood moeten sterven.

10 Gevoelige vrouwen hebben zelfs hun eigen kinderen gekookt en opgegeten; op die manier overleefden zij het beleg.

11 Met volle kracht heeft de HERE Zijn toorn laten woeden; al Zijn toorn kwam tot ontlading. Hij stak een vuur aan in Jeruzalem, dat de stad tot op haar fundamenten in de as legde.

12 Geen koning ter wereld (geen enkel volk op aarde) zou hebben geloofd dat een vijand door de poorten van Jeruzalem naar binnen kon marcheren!

13 Maar toch stond God dit toe vanwege de zonden van haar profeten en priesters, die de stad ontheiligden door onschuldig bloed te vergieten.

14 Nu wankelen deze zelfde mannen als blinden door de straten, besmeurd met bloed zodat niemand hen durfde aan te raken.

15 "Maak dat je wegkomt", roepen de mensen hen toe. "Jullie zijn onrein! Ga weg. Raak ons niet aan!" Zij vluchten naar andere landen en dwalen daar tussen de buitenlanders; maar niemand zal hun toestaan te blijven.

16 De HERE heeft hen zover verspreid; Hij helpt hen niet langer, want zij onderdrukten de priesters en leiders die trouw bleven aan God.

17 Wij kijken uit of onze bondgenoten al in aantocht zijn om ons te helpen, maar tevergeefs. Het volk waarop wij het meest rekenden voor hulp, doet helemaal niets.

18 Als wij op straat komen, begeven wij ons in levensgevaar. Ons einde is nabij, onze dagen zijn geteld.

19 Onze achtervolgers zijn sneller dan arenden; ook al vluchten wij de bergen in, dan vinden zij ons nog. Als wij ons in de wildernis willen verbergen, staan zij ons daar op te wachten.

20 Onze koning (de adem van ons volksleven, de gezalfde van de HERE) werd in hun valstrikken gevangen. Ja, zelfs onze machtige koning, van wie wij dachten dat wij onder zijn leiding rustig temidden van de volken zouden kunnen leven!

21 Volk van Edom, vier uw feest in het land van Uz. Ook L zult kennismaken met de vreselijke toorn van de HERE.

22 Eens zal een einde komen aan de ballingschap, de straf die Israël om haar zonden kreeg opgelegd, maar de zonden van Edom zullen worden blootgelegd en de HERE zal dit volk oordelen.

Het Boek (HTB)

Het Boek Copyright © 1979, 1988, 2007 by Biblica, Inc.®
Used by permission. All rights reserved worldwide.

  Back

1 of 1

You'll get this book and many others when you join Bible Gateway Plus. Learn more

Viewing of
Cross references
Footnotes