A A A A A
Bible Book List

Klaagliederen 1Het Boek (HTB)

De straten van Jeruzalem, eens vol met mensen, liggen er nu verlaten bij. Als een verdrietige weduwe zit zij daar eenzaam neer. Zij treurt. Die eens de koningin van de volken was, is nu een slavin.

Zij huilt de hele nacht, de tranen stromen over haar wangen. Geen van al haar gliefden (a) is er om te helpen. Die eens haar vrienden waren, hebben haar nu verraden en zijn vijanden geworden.

Waarom is Juda weggevoerd als een slaaf? Om al het kwaad dat het anderen berokkende, omdat het hen tot slaven maakte. Nu is Juda ver hier vandaan in ballingschap. Het heeft geen rust, want degenen die Juda eens vervolgde, hebben zich omgedraaid en haar verslagen.

De wegen naar Jeruzalem liggen er treurig bij. Zij zijn niet langer gevuld met blijde drommen mensen, op weg om de tempelfeesten te vieren; de stadspoorten zijn uitgestorven; haar priesters klagen en haar jonge meisjes zijn weggesleept. Zij huilt bitter.

Het gaat haar vijanden voor de wind, want de Here heeft Jeruzalem gestraft voor haar vele zonden; haar jonge kinderen zijn gevangen genomen en als slaven weggevoerd naar een ver land.

Al haar schoonheid en luister zijn verdwenen. Haar vorsten zoeken als hongerige herten naar gras; als hulpeloze dieren, te zwak om te blijven vluchten voor hun achtervolgers.

En op het dieptepunt van Jeruzalems ellende denkt zij terug aan de goede, oude tijd. Zij denkt aan alle fijne en blijde gebeurtenissen, die zij meemaakte voordat die haatdragende vijand haar neersloeg; en er was niemand die haar te hulp kon komen.

Jeruzalem heeft zwaar gezondigd; daarom is zij tot een bespotting geworden. Allen die haar eens vereerden, verachten haar nu, want zij hebben gezien hoe zij werkelijk was en hoe zij werd vernederd. Zij schaamt zich diep en verbergt haar gezicht.

Zelfs de zoom van haar kleding is bevuild en zij weigert onder ogen te zien dat de straf zeker niet zal uitblijven. Nu ligt zij in de goot en niemand helpt haar eruit. "Och HERE", roept zij, "kijk toch hoe ik lijd. De vijand heeft mij overwonnen."

10 Haar vijanden hebben haar leeggeplunderd en al haar waardevolle bezittingen meegenomen. Zij moest toezien hoe vreemde volken haar heilige tempel onteerden; buitenlanders die U zelfs had verboden er binnen te komen.

11 Haar inwoners jammeren en zoeken naar brood; zij hebben al hun bezittingen verkocht om eten te kopen en zo tenminste nog in leven te blijven. "HERE", bidt zij, "kijk eens hoe ik word veracht."

12 Betekent dit niets voor u die hier voorbij komt? Kijk om u heen en beoordeel of u ooit eerder zo'n verdriet heeft gezien als bij mij. Dit alles heeft de HERE mij aangedaan op de dag van Zijn vlammende toorn.

13 Hij stuurde vanuit de hemel vuur, dat in mijn beenderen brandt. Hij zette een valstrik op mijn pad zodat ik verschrikt terugdeinsde. Hij heeft mij ziek en eenzaam laten worden.

14 Hij weefde mijn zonden tot een touw, waarmee Hij het slavenjuk op mijn nek vastmaakte. Hij ontnam mij mijn kracht en leverde mij over aan mijn vijanden; ik ben hulpeloos in hun handen.

15 De HERE heeft al mijn machtige mannen vertrapt. Op Zijn bevel kwam een groot leger opzetten om de jongeren te vernietigen. De HERE heeft Zijn geliefde stad vertrapt, zoals men druiven in een wijnpers vertrapt.

16 Om al deze dingen moet ik huilen; de tranen stromen langs mijn wangen. Mijn trooster is ver weg en Hij is de enige die mij zou kunnen helpen. Mijn kinderen hebben geen toekomst, want vijanden overheersen ons.

17 Jeruzalem smeekt om hulp, maar niemand biedt troost. Want de HERE heeft gezegd dat haar buren haar vijanden zouden worden! En dat zij als een onreine temidden van de volken zou worden!

18 De HERE heeft gelijk, want wij zijn tegen Hem in opstand gekomen. Maar toch, volken rondom, luister en kijk naar mijn vertwijfeling en angst, want mijn zonen en dochters zijn als slaven weggevoerd naar verre landen.

19 Ik smeekte mijn bondgenoten (B) mij te helpen. Maar ook dat was valse hoop. Zij konden op geen enkele manier helpen. Ook mijn priesters en leiders konden niet helpen; zij stierven van honger, terwijl zij in de vuilnishopen op straat naar brood zochten.

20 Och HERE, kijk toch naar mijn wanhoop; mijn hart is gebroken en mijn ziel krimpt ineen van angst, want ik ben vreselijk opstandig geweest. In de straten wacht het zwaard mij op; thuis word ik bedreigd door honger en ziekten.

21 Mensen horen mijn jammerklachten wel, maar niemand kan mij troosten. Al mijn vijanden zien hoe ik lijd en zij genieten ervan. En toch zal er eens een tijd komen (want U hebt dat beloofd) dat U met hen hetzelfde zult doen als U met mij hebt gedaan.

22 Kijk ook naar hun zonden en geef hun dezelfde straf als U mij gaf. Ik kan alleen maar zuchten en mijn hart doet pijn.

Het Boek (HTB)

Het Boek Copyright © 1979, 1988, 2007 by Biblica, Inc.®
Used by permission. All rights reserved worldwide.

  Back

1 of 1

You'll get this book and many others when you join Bible Gateway Plus. Learn more

Viewing of
Cross references
Footnotes