Job 15
Magandang Balita Biblia
Ang Ikalawang Sagutan(A)
15 Ang sagot ni Elifaz na taga-Teman,
2 “Mga salita mo'y pawang kahangalan,
ang sinasabi mo ay parang hangin lang.
3 Ang sinasabi mo'y salita ng isang hangal,
di ka maililigtas ng salitang walang saysay.
4 Kung ikaw ang masusunod, wala nang matatakot sa Diyos,
at nais mong hadlangan ang sa kanya'y dumudulog.
5 Kasamaan mo'y nahahalata sa iyong mga salita,
nais mo pang magtago sa mga salitang may daya.
6 Kaya nga ang humahatol sa iyo ay hindi ako,
salita mong binibigkas ang humatol sa iyo.
7 “Akala mo ba'y ikaw ang unang taong isinilang?
Nauna ka pa ba sa mga kabundukan?
8 Naroon ka ba nang sabihin ng Diyos ang kanyang plano,
o sa palagay mo'y ikaw lang ang may talino?
9 Ano ba ang alam mo na di namin nalalaman?
Lahat ng naiintindihan mo'y amin ding nauunawaan.
10 Ang mga may uban sa buhok ay aming kasama,
mga taong matatanda pa sa iyong ama.
11 “Inaaliw ka ng Diyos ngunit ayaw mong pansinin,
ang banayad naming payo na sa puso nanggagaling.
12 Bakit nagmamatigas pa, ipinipilit ang sarili?
Mga mata'y nanlilisik, kapag tinitingnan kami.
13 Bakit ba ang galit mo'y sa Diyos ibinubunton
at sa kanya iniuukol ang salitang walang hinahon?
14 “Sino(B) ba ang walang sala, at malinis na lubos?
Sinong isinilang na matuwid sa harap ng Diyos?
15 Kung doon sa mga anghel, tiwala ng Diyos ay di lubusan,
kahit silang nasa langit ay mayroon ding pagkukulang.
16 Gaano pa kaya ang taong nasanay sa kasamaan,
laging uhaw sa masama at hindi tama.
17 “Makinig ka at sa iyo'y aking sasabihin,
ang lahat ng nakita ko at naabot ng paningin.
18 Mga taong matatalino ang sa akin ay nagturo,
mga katotohanang inilahad ng kanilang mga ninuno.
19 Ang lupain ay sa kanila lamang ibinigay
at walang dayuhan na sa kanila'y nakipanirahan.
20 “Ang taong mapang-api at puno
ng kasamaan,
laging nasa ligalig habang siya'y nabubuhay.
21 Lagi siyang makakarinig nakakatakot na tinig,
papasukin siya ng tulisan kung kailan siya'y tahimik.
22 Hindi siya makakatakas sa lagim ng kamatayan
pagkat mayroong tabak na sa kanya'y nag-aabang.
23 Mga buwitre'y naghihintay upang kainin ang kanyang bangkay,[a]
alam niyang madilim ang kanyang kinabukasan.
24 Takot ang naghahari sa buo niyang katauhan,
parang laging hinahabol ng haring makapangyarihan.
25 “Ganito ang sasapitin ng taong nagyayabang
at ng humahamon sa Diyos na Makapangyarihan.
26-27 Ipinagmamalaki pa ang ginagawang pagsuway
at ang palagi niyang hawak ay kanyang kalasag,
at ang hangad ay habulin at labanan ang Maykapal.
28 Siya ay nanakop ng maraming bayan,
mga bahay na nilisan ay kanyang kinamkam,
ngunit mga iyon ay mawawasak pagdating ng digmaan.
29 Ang kayamanan niya ay hindi magtatagal,
maging ang buhay niya'y madali ring papanaw.
30 Sa gitna ng dilim siya'y makukubkob,
siya'y matutulad sa punongkahoy na nasunog,
na ang bulaklak ay tinatangay ng hangin.
31 Dahil nagtiwala siya sa kahangalan,
kahangalan din ang kanyang kabayaran.
32 Maaga niyang tatanggapin ang kanyang kabayaran,
tulad ng sangang nalanta, di na muling mananariwa.
33 Makakatulad niya'y ubas na kahit hilaw na bunga'y nalalagas,
at tulad ng olibo na ang mga bulaklak ay nalalaglag.
34 Walang matitira sa lahi ng masama,
masusunog ang bahay na sa suhol nagmula.
35 Ganyan ang mga taong nagbabalak ng kasamaan,
pandaraya ang palaging nasa puso at isipan.”
Footnotes
- Job 15:23 Mga buwitre'y…bangkay: Sa ibang manuskrito'y Gaya ng isang lagalag na naghahanap ng tinapay at nagsasabing, “Nasaan na?”
Job 15
Authorized (King James) Version
15 Then answered Eliphaz the Temanite, and said,
2 Should a wise man utter vain knowledge,
and fill his belly with the east wind?
3 Should he reason with unprofitable talk?
or with speeches wherewith he can do no good?
4 Yea, thou castest off fear,
and restrainest prayer before God.
5 For thy mouth uttereth thine iniquity,
and thou choosest the tongue of the crafty.
6 Thine own mouth condemneth thee, and not I:
yea, thine own lips testify against thee.
7 Art thou the first man that was born?
or wast thou made before the hills?
8 Hast thou heard the secret of God?
and dost thou restrain wisdom to thyself?
9 What knowest thou, that we know not?
what understandest thou, which is not in us?
10 With us are both the grayheaded and very aged men,
much elder than thy father.
11 Are the consolations of God small with thee?
is there any secret thing with thee?
12 Why doth thine heart carry thee away?
and what do thy eyes wink at,
13 that thou turnest thy spirit against God,
and lettest such words go out of thy mouth?
14 What is man, that he should be clean?
and he which is born of a woman, that he should be righteous?
15 Behold, he putteth no trust in his saints;
yea, the heavens are not clean in his sight.
16 How much more abominable and filthy is man,
which drinketh iniquity like water?
17 I will shew thee, hear me;
and that which I have seen I will declare;
18 which wise men have told from their fathers,
and have not hid it:
19 unto whom alone the earth was given,
and no stranger passed among them.
20 The wicked man travaileth with pain all his days,
and the number of years is hidden to the oppressor.
21 A dreadful sound is in his ears:
in prosperity the destroyer shall come upon him.
22 He believeth not that he shall return out of darkness,
and he is waited for of the sword.
23 He wandereth abroad for bread, saying, Where is it?
he knoweth that the day of darkness is ready at his hand.
24 Trouble and anguish shall make him afraid;
they shall prevail against him, as a king ready to the battle.
25 For he stretcheth out his hand against God,
and strengtheneth himself against the Almighty.
26 He runneth upon him, even on his neck,
upon the thick bosses of his bucklers:
27 because he covereth his face with his fatness,
and maketh collops of fat on his flanks.
28 And he dwelleth in desolate cities,
and in houses which no man inhabiteth,
which are ready to become heaps.
29 He shall not be rich, neither shall his substance continue,
neither shall he prolong the perfection thereof upon the earth.
30 He shall not depart out of darkness;
the flame shall dry up his branches,
and by the breath of his mouth shall he go away.
31 Let not him that is deceived trust in vanity:
for vanity shall be his recompence.
32 It shall be accomplished before his time,
and his branch shall not be green.
33 He shall shake off his unripe grape as the vine,
and shall cast off his flower as the olive.
34 For the congregation of hypocrites shall be desolate,
and fire shall consume the tabernacles of bribery.
35 They conceive mischief, and bring forth vanity,
and their belly prepareth deceit.
Magandang Balita Biblia, Copyright © Philippine Bible Society 2012.
KJV reproduced by permission of Cambridge University Press, the Crown’s patentee in the UK.