Mga Gawa 16
Ang Biblia, 2001
Sumama si Timoteo kina Pablo at Silas
16 Nakarating si Pablo[a] sa Derbe at sa Listra. Naroon ang isang alagad na ang pangalan ay Timoteo, na anak ng isang babaing Judio na mananampalataya, ngunit Griyego ang kanyang ama.
2 Maganda ang patotoo tungkol sa kanya ng mga kapatid sa Listra at Iconio.
3 Nais ni Pablo na sumama sa kanya si Timoteo; at nang kanyang kunin siya ay kanyang tinuli dahil sa mga Judio na nasa mga lugar na iyon sapagkat nalalaman ng lahat na ang kanyang ama ay isang Griyego.
4 At sa kanilang paglalakbay sa mga bayan-bayan, kanilang dinadala sa kanila ang mga utos na napagpasiyahan ng mga apostol at ng matatanda sa Jerusalem.
5 Kaya't ang mga iglesya ay lumakas sa pananampalataya at nadagdagan ang kanilang bilang araw-araw.
Ang Pangitain ni Pablo sa Troas
6 At naglakbay sila sa lupain ng Frigia at Galacia, dahil pinagbawalan sila ng Espiritu Santo na ipangaral ang salita sa Asia.
7 Nang sila'y dumating sa tapat ng Misia, ay pinagsikapan nilang makapasok sa Bitinia ngunit hindi sila pinahintulutan ng Espiritu ni Jesus.
8 At paglampas nila sa Misia ay nagtungo sila sa Troas.
9 Nang gabing iyon ay lumitaw ang isang pangitain kay Pablo: may isang lalaking taga-Macedonia na nakatayo at nakikiusap sa kanya na sinasabi, “Tumawid ka patungo sa Macedonia, at tulungan mo kami.”
10 At pagkakita niya sa pangitain, sinikap naming pumunta agad sa Macedonia, na naniniwalang kami'y tinawag ng Diyos upang ipangaral ang magandang balita sa kanila.
Nanampalataya si Lydia
11 Kaya't pagtulak mula sa Troas, tumuloy kami sa Samotracia, at nang sumunod na araw ay sa Neapolis;
12 at mula roo'y sa Filipos, na pangunahing lunsod sa distrito ng Macedonia, at ito'y sakop ng Roma. Kami ay tumigil sa lunsod na ito nang ilang araw.
13 At sa araw ng Sabbath ay pumunta kami sa labas ng pintuan sa may tabi ng ilog na sa palagay namin ay may dakong panalanginan, at kami'y umupo, at nakipag-usap sa mga babaing nagtitipon doon.
14 At nakinig sa amin ang isang babaing ang pangalan ay Lydia na sumasamba sa Diyos. Siya'y mula sa lunsod ng Tiatira at isang mangangalakal ng mga telang kulay-ube. Binuksan ng Panginoon ang kanyang puso upang makinig na mabuti sa mga bagay na sinasabi ni Pablo.
15 Nang siya'y mabautismuhan na, kasama ang kanyang sambahayan, ay nakiusap siya sa amin, na sinasabi, “Kung inyong hinatulan na ako'y tapat sa Panginoon, tumuloy kayo sa aking bahay, at doon tumigil.” At kami'y napilit niya.
Nabilanggo sina Pablo at Silas sa Filipos
16 Samantalang papunta kami sa dakong panalanginan, sinalubong kami ng isang aliping batang babae na may espiritu ng panghuhula at nagdadala ng maraming pakinabang sa kanyang mga amo sa pamamagitan ng panghuhula.
17 Siya'y sumusunod kay Pablo at sa amin, na sumisigaw, “Ang mga taong ito ay mga alipin ng Kataas-taasang Diyos, na nagpapahayag sa inyo ng daan ng kaligtasan.”
18 At ginawa niya ito sa loob ng maraming araw. Ngunit nang mabagabag na si Pablo ay lumingon siya at sinabi sa espiritu, “Iniuutos ko sa iyo sa pangalan ni Jesu-Cristo na lumabas ka sa kanya.” At ito ay lumabas nang oras ding iyon.
19 Ngunit nang makita ng kanyang mga amo na wala na ang inaasahan nilang pakinabang ay hinuli nila sina Pablo at Silas, at kinaladkad sila sa pamilihan, sa harapan ng mga pinuno.
20 Nang maiharap na sila sa mga hukom, ay sinabi nila, “Ang mga taong ito ay mga Judio, at ginugulo nila ang ating lunsod.
21 Nagtuturo sila ng mga kaugaliang hindi ipinahihintulot sa ating mga Romano na tanggapin at gawin.”
22 Ang maraming tao ay sama-samang tumindig laban sa kanila; at pinunit ng mga hukom ang mga damit nina Pablo at Silas,[b] at ipinag-utos na hagupitin sila.
23 Nang sila'y mahagupit na nila nang maraming ulit, itinapon sila sa bilangguan, at pinagbilinan ang tanod ng bilangguan na sila'y bantayang mabuti.
24 Nang kanyang matanggap ang utos na ito, kanyang ipinasok sila sa kaloob-looban ng bilangguan at ikinabit ang kanilang mga paa sa mga panggapos.
25 Ngunit nang maghahating-gabi na, sina Pablo at Silas ay nananalangin at umaawit ng mga himno sa Diyos, at sila'y pinapakinggan ng mga bilanggo.
26 At biglang nagkaroon ng isang malakas na lindol, anupa't ang mga pundasyon ng bilangguan ay nayanig, agad na nabuksan ang lahat ng mga pinto, at nakalag ang mga tanikala ng bawat isa.
27 Nang magising ang bantay ng bilangguan at makitang bukas ang mga pinto ng bilangguan, binunot niya ang kanyang tabak at magpapakamatay na sana dahil sa pag-aakalang nakatakas ang mga bilanggo.
28 Ngunit sumigaw si Pablo nang malakas, “Huwag mong saktan ang iyong sarili, sapagkat naririto kaming lahat.”
29 At ang bantay[c] ay humingi ng mga ilaw at tumakbo sa loob, at nanginginig sa takot na nagpatirapa sa harapan nina Pablo at Silas.
30 Nang sila'y mailabas ay sinabi niya, “Mga ginoo, ano ang kailangan kong gawin upang maligtas?”
31 At kanilang sinabi, “Manampalataya ka sa Panginoong Jesus at maliligtas ka, ikaw at ang iyong sambahayan.”
32 Ipinangaral nila sa kanya ang salita ng Panginoon at sa lahat ng nasa kanyang bahay.
33 Sila'y kanyang kinuha nang oras ding iyon ng gabi, at hinugasan ang kanilang mga sugat, at agad siyang binautismuhan, pati ang buo niyang sambahayan.
34 Sila'y kanyang pinapanhik sa kanyang bahay at hinainan sila ng pagkain. Siya at ang kanyang buong sambahayan ay nagalak na sumampalataya siya sa Diyos.
35 Kinaumagahan, ang mga hukom ay nagsugo ng mga kawal, na nagsasabi, “Pakawalan mo ang mga taong iyon.”
36 At iniulat ng bantay ng bilangguan kay Pablo ang mga salitang ito, na sinasabi, “Ipinag-utos ng mga hukom na kayo'y pakawalan; kaya't ngayon ay lumabas kayo at humayo nang payapa.”
37 Subalit sinabi sa kanila ni Pablo, “Pinalo nila kami sa harap ng bayan, na hindi nahatulan, mga lalaking Romano, at kami'y itinapon sa bilangguan at ngayo'y lihim na kami'y pawawalan nila? Hindi maaari! Hayaan silang pumarito at kami'y pakawalan.”
38 Iniulat ng mga kawal ang mga salitang ito sa hukom at sila'y natakot nang kanilang marinig na sila'y mga mamamayang Romano;
39 kaya sila'y dumating at humingi sa kanila ng paumanhin. At sila'y kanilang inilabas at hiniling sa kanila na lisanin ang lunsod.
40 Nang sila'y makalabas sa bilangguan, pumunta sila kay Lydia; at nang makita nila ang mga kapatid, ay kanilang inaliw sila, pagkatapos ay umalis.
Footnotes
- Mga Gawa 16:1 Sa Griyego ay siya .
- Mga Gawa 16:22 Sa Griyego ay nila .
- Mga Gawa 16:29 Sa Griyego ay siya .
Acts 16
New King James Version
Timothy Joins Paul and Silas
16 Then he came to (A)Derbe and Lystra. And behold, a certain disciple was there, (B)named Timothy, (C)the son of a certain Jewish woman who believed, but his father was Greek. 2 He was well spoken of by the brethren who were at Lystra and Iconium. 3 Paul wanted to have him go on with him. And he (D)took him and circumcised him because of the Jews who were in that region, for they all knew that his father was Greek. 4 And as they went through the cities, they delivered to them the (E)decrees to keep, (F)which were determined by the apostles and elders at Jerusalem. 5 (G)So the churches were strengthened in the faith, and increased in number daily.
The Macedonian Call
6 Now when they had gone through Phrygia and the region of (H)Galatia, they were forbidden by the Holy Spirit to preach the word in [a]Asia. 7 After they had come to Mysia, they tried to go into Bithynia, but the [b]Spirit did not permit them. 8 So passing by Mysia, they (I)came down to Troas. 9 And a vision appeared to Paul in the night. A (J)man of Macedonia stood and pleaded with him, saying, “Come over to Macedonia and help us.” 10 Now after he had seen the vision, immediately we sought to go (K)to Macedonia, concluding that the Lord had called us to preach the gospel to them.
Lydia Baptized at Philippi
11 Therefore, sailing from Troas, we ran a straight course to Samothrace, and the next day came to Neapolis, 12 and from there to (L)Philippi, which is the [c]foremost city of that part of Macedonia, a colony. And we were staying in that city for some days. 13 And on the Sabbath day we went out of the city to the riverside, where prayer was customarily made; and we sat down and spoke to the women who met there. 14 Now a certain woman named Lydia heard us. She was a seller of purple from the city of (M)Thyatira, who worshiped God. (N)The Lord opened her heart to heed the things spoken by Paul. 15 And when she and her household were baptized, she begged us, saying, “If you have judged me to be faithful to the Lord, come to my house and stay.” So (O)she persuaded us.
Paul and Silas Imprisoned
16 Now it happened, as we went to prayer, that a certain slave girl (P)possessed with a spirit of divination met us, who brought her masters (Q)much profit by fortune-telling. 17 This girl followed Paul and us, and cried out, saying, “These men are the servants of the Most High God, who proclaim to us the way of salvation.” 18 And this she did for many days.
But Paul, (R)greatly [d]annoyed, turned and said to the spirit, “I command you in the name of Jesus Christ to come out of her.” (S)And he came out that very hour. 19 But (T)when her masters saw that their hope of profit was gone, they seized Paul and Silas and (U)dragged them into the marketplace to the authorities.
20 And they brought them to the magistrates, and said, “These men, being Jews, (V)exceedingly trouble our city; 21 and they teach customs which are not lawful for us, being Romans, to receive or observe.” 22 Then the multitude rose up together against them; and the magistrates tore off their clothes (W)and commanded them to be beaten with rods. 23 And when they had laid many stripes on them, they threw them into prison, commanding the jailer to keep them securely. 24 Having received such a charge, he put them into the inner prison and fastened their feet in the stocks.
The Philippian Jailer Saved
25 But at midnight Paul and Silas were praying and singing hymns to God, and the prisoners were listening to them. 26 (X)Suddenly there was a great earthquake, so that the foundations of the prison were shaken; and immediately (Y)all the doors were opened and everyone’s chains were loosed. 27 And the keeper of the prison, awaking from sleep and seeing the prison doors open, supposing the prisoners had fled, drew his sword and was about to kill himself. 28 But Paul called with a loud voice, saying, “Do yourself no harm, for we are all here.”
29 Then he called for a light, ran in, and fell down trembling before Paul and Silas. 30 And he brought them out and said, (Z)“Sirs, what must I do to be saved?”
31 So they said, (AA)“Believe on the Lord Jesus Christ, and you will be saved, you and your household.” 32 Then they spoke the word of the Lord to him and to all who were in his house. 33 And he took them the same hour of the night and washed their stripes. And immediately he and all his family were baptized. 34 Now when he had brought them into his house, (AB)he set food before them; and he rejoiced, having believed in God with all his household.
Paul Refuses to Depart Secretly
35 And when it was day, the magistrates sent the [e]officers, saying, “Let those men go.”
36 So the keeper of the prison reported these words to Paul, saying, “The magistrates have sent to let you go. Now therefore depart, and go in peace.”
37 But Paul said to them, “They have beaten us openly, uncondemned (AC)Romans, and have thrown us into prison. And now do they put us out secretly? No indeed! Let them come themselves and get us out.”
38 And the officers told these words to the magistrates, and they were afraid when they heard that they were Romans. 39 Then they came and pleaded with them and brought them out, and (AD)asked them to depart from the city. 40 So they went out of the prison (AE)and entered the house of Lydia; and when they had seen the brethren, they encouraged them and departed.
Footnotes
- Acts 16:6 The Roman province of Asia
- Acts 16:7 NU adds of Jesus
- Acts 16:12 Lit. first
- Acts 16:18 distressed
- Acts 16:35 lictors, lit. rod bearers
Scripture taken from the New King James Version®. Copyright © 1982 by Thomas Nelson. Used by permission. All rights reserved.

