A A A A A
Bible Book List

กิจการของอัครทูต 27Thai New Testament: Easy-to-Read Version (ERV-TH)

เปาโล​แล่น​เรือ​ไป​กรุง​โรม

27 เมื่อ​ถึง​เวลา​ที่​พวก​เรา​จะ​เดิน​ทาง​ไป​ประเทศ​อิตาลี พวก​เขา​ก็​ให้​นาย​ร้อย​ยูเลียส​ใน​กอง​ทหาร​ของ​จักรพรรดิ ควบ​คุม​ตัว​เปาโล​และ​นักโทษ​คน​อื่นๆ​ไป พวก​เรา​ไป​ลง​เรือ​ที่​เมือง​อัดรามิททิยุม เรือ​นั้น​กำลัง​จะ​แล่น​ไป​ตาม​ท่า​ต่างๆ​ที่​อยู่​ตาม​แนว​ชาย​ฝั่ง​ของ​แคว้น​เอเชีย แล้ว​พวก​เรา​ก็​ออก​ทะเล​ไป​อาริสทารคัส​ไป​กับ​พวก​เรา​ด้วย เขา​เป็น​ชาว​เมือง​เธสะโลนิกา​ใน​แคว้น​มาซิโดเนีย พอ​วันรุ่งขึ้น พวก​เรา​ก็​มา​ถึง​เมือง​ไซดอน ยูเลียส​ดี​กับ​เปาโล​มาก เขา​ยอม​ให้​เปาโล​ไป​เยี่ยม​เพื่อน​ฝูง​ได้ เพื่อ​ว่า​เพื่อนๆ​จะ​ได้​ช่วย​เหลือ​เปาโล​ตาม​ความ​จำ​เป็น จาก​ไซดอน พวก​เรา​แล่น​เรือ​ออก​สู่​ทะเล กระแส​ลม​ต้าน​เรา​มาก เรา​จึง​แล่น​โดย​ใช้​เกาะ​ไซปรัส​เป็น​ที่​กำบัง​ลม​ให้​กับ​เรา พวก​เรา​แล่น​เรือ​ข้าม​ทะเล​ที่​เป็น​น่านน้ำ​ของ​แคว้น​ซีลี​เซีย​และ​แคว้น​ปัมฟีเลีย​จน​มา​ถึง​เมือง​มิรา ใน​แคว้น​ลิเซีย ที่​นี่​นาย​ร้อย​พบ​เรือ​ลำ​หนึ่ง​ที่​มา​จาก​เมือง​อเล็กซาน​เดรีย​และ​กำลัง​จะ​ไป​ประเทศ​อิตาลี เขา​เลย​ให้​พวก​เรา​ลง​เรือ​ลำ​นี้ เรือ​ของ​พวก​เรา​แล่น​ไป​ได้​ช้า​มาก​เป็น​เวลา​หลาย​วัน ใน​ที่​สุด​ก็​มา​ใกล้​เมือง​คนีดัส อย่าง​ทุลัก​ทุเล เรา​ไม่​สามารถ​เดิน​ทาง​ต่อ​ไป​ได้​เพราะ​กระแส​ลม​แรง​มาก จึง​ต้อง​เปลี่ยน​เส้นทาง​แล่น​ไป​แอบ​ลม​อยู่​หลัง​เกาะ​ครีต ที่​อยู่​ตรง​ข้าม​กับ​แหลม​สัลโมเน เรือ​แล่น​เลียบ​ชาย​ฝั่ง​เกาะ​ครีต​ไป​ด้วย​ความ​ยาก​ลำบาก แล้ว​ก็​มา​ถึง​ที่​หนึ่ง​ชื่อ​ว่า ท่า​งาม​ดี ใกล้​เมือง​ลาเซีย

พวก​เรา​เสีย​เวลา​ไป​มาก และ​ตอน​นี้​ก็​ไม่​ปลอดภัย​แล้ว​ที่​จะ​แล่น​เรือ เพราะ​วัน​อด​อาหาร [a] ของ​ยิว​ก็​ผ่าน​ไป​แล้ว เปาโล​จึง​เตือน​พวก​เขา​ว่า 10 “ท่าน​ทั้งหลาย ผม​เห็น​ว่า​การ​เดิน​ทาง​ครั้ง​นี้​จะ​ประสบ​กับ​ความ​หายนะ และ​จะ​ทำ​ให้​เกิด​ความ​เสียหาย​อย่าง​ใหญ่​หลวง ไม่​ใช่​แต่​เฉพาะ​สินค้า​และ​เรือ​เท่า​นั้น แต่​ยัง​รวม​ถึง​ชีวิต​ของ​พวก​เรา​ด้วย” 11 แต่​แทน​ที่​นาย​ร้อย​จะ​ฟัง​คำ​เตือน​ของ​เปาโล เขา​กลับ​ไป​เชื่อ​กัปตัน​และ​เจ้า​ของ​เรือ 12 เพราะ​ท่าเรือ​นี้ ไม่​เหมาะ​ที่​จะ​จอด​เรือ​ใน​ฤดู​หนาว คน​ส่วน​ใหญ่​จึง​ตกลง​ที่​จะ​แล่น​เรือ​ออก​จาก​ที่​นั่น ถ้า​เป็น​ไป​ได้​พวก​เขา​อยาก​จะ​ไป​ให้​ถึง​เมือง​ฟีนิกส์​จะ​ได้​จอด​เรือ​อยู่​ที่​นั่น​ใน​ช่วง​ฤดู​หนาว ฟีนิกส์​เป็น​เมือง​ท่า​บน​เกาะ​ครีต เป็น​ท่าเรือ​ที่​หัน​หน้า​ไป​ทาง​ทิศ​ตะวันตก​เฉียง​ใต้​และ​ทิศ​ตะวันตก​เฉียง​เหนือ

พายุ​ใน​ทะเล

13 เมื่อ​มี​ลม​พัด​มา​จาก​ทิศ​ใต้​เบาๆ​พวก​เขา​ก็​คิด​ว่า “นี่​แหละ​เป็น​ลม​ที่​เรา​อยาก​ได้” พวก​เขา​จึง​ถอน​สมอ​เรือ​ขึ้น แล้ว​แล่น​ไป​ตาม​ชาย​ฝั่ง​เกาะ​ครีต 14 แต่​ไม่​ช้า​ก็​มี​ลม​พายุ​คล้าย​เฮอร์ริเคน ที่​เรียกว่า​ลม​ตะวันออก​เฉียง​เหนือ พัด​มา​จาก​เกาะ 15 เรือ​ติด​อยู่​ท่าม​กลาง​พายุ และ​ไม่​สามารถ​ต้าน​กระแส​ลม​ได้ พวก​เรา​จึง​ปล่อย​ให้​เรือ​แล่น​ไป​ตาม​ลม 16 ใน​ที่​สุด​เรือ​ก็​แล่น​ไป​อยู่​หลัง​เกาะ​เล็กๆ​แห่ง​หนึ่ง​ชื่อ คาวดา ที่​ช่วย​กำบัง​ลม​ให้​เรา พวก​เรา​ได้​ดึง​เรือ​ชูชีพ​ขึ้น​มา​ผูก​ไว้​กับ​เรือ​ด้วย​ความ​ทุลัก​ทุเล​ยิ่ง​นัก 17 หลัง​จาก​ที่​ดึง​เรือ​ชูชีพ​ขึ้น​มา​แล้ว พวก​เขา​ก็​เอา​เชือก​ลอด​ใต้​ท้องเรือ​ใหญ่​แล้ว​มัด​เรือ​ใหญ่​ให้​แน่น​ขึ้น เพราะ​กลัว​ว่า​มัน​อาจ​จะ​แล่น​ไป​เกย​ตื้น​บน​สันดอน​ทราย​ของ​อ่าว​เสอร์ทิส พวก​เขา​จึง​ทิ้ง​ลูก​ทุ่น [b] ลง​ทะเล ปล่อย​ให้​เรือ​ลอย​ไป​ตาม​กระแส​ลม 18 หลัง​จาก​ถูก​พายุ​โหม​กระหน่ำ​อย่าง​แรง วัน​ต่อมา พวก​เขา​ก็​เริ่ม​โยน​สินค้า​ลง​ทะเล​ไป 19 ถึง​วันที่​สาม พวก​เขา​ทิ้ง​อุปกรณ์​ต่างๆ​ใน​เรือ​ลง​ทะเล​ด้วย​มือ​ตน​เอง 20 พวก​เรา​ไม่​เห็น​เดือน​เห็น​ตะวัน​มา​หลาย​วัน​แล้ว พายุ​ยัง​คง​โหม​กระหน่ำ​อย่าง​รุนแรง ใน​ที่​สุด​พวก​เรา​ก็​หมด​หวัง​ที่​จะ​มี​ชีวิต​รอด

21 ไม่​มี​ใคร​ยอม​กิน​อะไร​มา​หลาย​วัน​แล้ว เปาโล​จึง​ยืน​ขึ้น​ต่อหน้า​พวก​เขา​พูด​ว่า “พวก​คุณ​น่า​จะ​ฟัง​คำ​แนะ​นำ​ของ​ผม​ว่า​อย่า​แล่น​เรือ​ออก​จาก​เกาะ​ครีต จะ​ได้​ไม่​ต้อง​มา​พบ​กับ​ความ​เสียหาย​และ​สูญเสีย​อย่าง​นี้ 22 แต่​ตอน​นี้​ผม​อยาก​ให้​พวก​คุณ​มี​กำลัง​ใจ​กัน​ไว้ จะ​ไม่​มี​ใคร​ตาย​หรอก มี​แต่​เรือ​ลำ​นี้​เท่า​นั้น​ที่​จะ​พัง​ไป 23 เพราะ​เมื่อ​คืน​นี้​มี​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า​ผู้​เป็น​เจ้า​ของ​ผม และ​ผู้ที่​ผม​รับใช้​อยู่​ได้​มา​ยืน​อยู่​ข้างๆ​ผม 24 แล้ว​บอก​ว่า ‘ไม่​ต้อง​กลัว​เปาโล เจ้า​จะ​ต้อง​ได้​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​ซีซาร์ แน่ และ​พระเจ้า​จะ​ช่วย​ชีวิต​ทุก​คน​บน​เรือ​ก็​เพราะ​เจ้า’ 25 เพราะ​ฉะนั้น​ให้​พวก​คุณ​มี​กำลัง​ใจ​ไว้ เพราะ​ผม​ไว้ใจ​พระเจ้า​ว่า​เรื่อง​นี้​จะ​เกิด​ขึ้น​อย่าง​ที่​ทูตสวรรค์​ได้​บอก​ผม​ไว้​อย่าง​แน่​นอน 26 แต่​พวก​เรา​จะ​ต้อง​วิ่ง​ไป​เกย​ตื้น​ที่​เกาะ​ไหน​สัก​แห่ง”

27 มา​ถึง​คืน​ที่​สิบ​สี่ เรือ​ของ​พวก​เรา​ลอยคอ​อยู่​ใน​ทะเล​อาเดรีย [c] ประมาณ​เที่ยงคืน​พวก​ลูกเรือ​รู้สึก​ว่า​แผ่นดิน​อยู่​ใกล้ๆ 28 พวก​เขา​หยั่ง​ระดับ​น้ำ​ดู และ​วัด​ความ​ลึก​ได้​สาม​สิบ​เจ็ด​เมตร เวลา​ผ่าน​ไป​สัก​พัก​พวก​เขา​ก็​หยั่ง​ระดับ​น้ำ​อีก คราว​นี้​วัด​ความ​ลึก​ได้​ยี่สิบ​เจ็ด​เมตร 29 พวก​เขา​กลัว​ว่า​เรือ​จะ​ไป​เกย​ตื้น​บน​ฝั่ง​ที่​มี​หิน​จึง​โยน​สมอ​สี่​ตัว​ลง​จาก​ด้าน​หลัง​ของ​เรือ และ​อธิษฐาน​ให้​ถึง​ตอน​เช้า​เร็วๆ 30 พวก​ลูกเรือ​พยายาม​หนี​ออก​จาก​เรือ พวก​เขา​จึง​หย่อน​เรือ​ชูชีพ​ลง​ใน​ทะเล แกล้ง​ทำ​เป็น​ว่า​จะ​ไป​โยน​สมอ​เรือ​จาก​ทาง​หัว​เรือ 31 แต่​เปาโล บอก​กับ​นาย​ร้อย​และ​พวก​ทหาร​ว่า “ถ้า​คน​พวก​นี้​ไม่​อยู่​บน​เรือ พวก​ท่าน​ทั้ง​หมด​ก็​จะ​ไม่​รอด” 32 พวก​ทหาร​จึง​ตัด​เชือก​ที่​ผูก​เรือ​ชูชีพ​ไว้ แล้ว​ปล่อย​ให้​มัน​ลอย​ไป

33 พอ​ใกล้​จะ​สว่าง​แล้ว เปาโล​ก็​ชัก​ชวน​ให้​พวก​เขา​กิน​อาหาร เปาโล​บอก​ว่า “นี่​พวก​คุณ​ก็​ได้​เฝ้า​คอย​ด้วย​ใจ​ระทึก​มาตั้งสิบ​สี่วัน​แล้ว โดย​ไม่​ได้​กิน​อะไร​เลย 34 กิน​อะไร​บ้าง​เถอะ เพื่อ​จะ​ได้​อยู่​ต่อ​ไป ไม่​ต้อง​ห่วง​หรอก จะ​ไม่​มี​ผม​สัก​เส้น​หลุด​ไป​จาก​หัว​ของ​พวก​คุณ​แม้แต่​คน​เดียว” 35 เมื่อ​เปาโล​พูด​เสร็จ เขา​ก็​เอา​ขนมปัง​มา​กล่าว​ขอบคุณ​พระเจ้า​ต่อหน้า​คน​ทั้ง​หมด​แล้ว​ก็​หัก​กิน 36 ทุก​คน​ก็​มี​กำลัง​ใจ​ขึ้น​มา​และ​หยิบ​อาหาร​มา​กิน​กัน 37 บน​เรือ​มี​ทั้ง​หมด​สอง​ร้อย​เจ็ด​สิบ​หก​คน 38 หลัง​จาก​ที่​กิน​อาหาร​กัน​จน​อิ่ม​แล้ว พวก​เขา​ได้​โยน​ข้าวสาร​ทั้ง​หมด​ทิ้ง เพื่อ​ให้​เรือ​เบา​ขึ้น

เรือ​แตก

39 พอ​สว่าง​แล้ว พวก​เขา​ไม่​รู้​ว่า​แผ่นดิน​ที่​เห็น​นั้น​เป็น​ที่​ไหน แต่​พวก​เขา​สังเกต​เห็น​อ่าว​ที่​มี​ชาย​หาด​แห่ง​หนึ่ง พวก​เขา​จึง​ตัดสิน​ใจ​ว่า​ถ้า​เป็น​ไป​ได้​จะ​นำ​เรือ​แล่น​ไป​เกย​ตื้น​บน​หาด​แห่ง​นั้น 40 พวก​เขา​จึง​ตัด​สมอ​เรือ​ทิ้ง​ลง​ทะเล แล้ว​แก้​เชือก​ที่​มัด​หางเสือ​ออก จาก​นั้น​ดึง​ใบ​หัว​เรือ​ขึ้น​ให้​รับ​ลม และ​มุ่ง​หน้า​เข้า​หา​ชาย​หาด 41 แต่​พวก​เขา​กลับ​ชน​สันดอน​ทราย​และ​เกย​ตื้น หัว​เรือ​ติด​แน่น​ไม่​ขยับ​เขยื้อน ส่วน​ท้าย​เรือ​ก็​ถูก​คลื่น​ซัด​จน​เรือ​แตก​ออก​เป็น​เสี่ยงๆ

42 พวก​ทหาร​จึง​วางแผน​ที่​จะ​ฆ่า​นักโทษ เพราะ​กลัว​ว่า​จะ​มี​ใคร​ว่ายน้ำ​หนี​ไป 43 แต่​นาย​ร้อย​อยาก​จะ​ช่วย​ชีวิต​เปาโล จึง​สั่ง​ห้าม​ไม่​ให้​พวก​เขา​ทำ​ตาม​แผน​นั้น เขา​สั่ง​คน​ที่​ว่ายน้ำ​เป็น​ให้​กระโดด​ลง​น้ำ​แล้ว​ว่าย​ขึ้น​ฝั่ง​ไป​ก่อน 44 ส่วน​คน​ที่​เหลือ​ก็​ให้​เกาะ​ไม้​กระดาน​หรือ​ซาก​เรือ​ที่​แตก ใน​ที่​สุด​ทุก​คน​ก็​เข้า​ถึง​ฝั่ง​อย่าง​ปลอดภัย

Footnotes:

  1. กิจการของอัครทูต 27:9 วัน​อด​อาหาร วัน​ของ​การ​ได้​รับ​ชำระ​ล้าง​จาก​บาป วัน​สำคัญ​ทาง​ศาสนา​ของ​ชาว​ยิว​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​ช่วง​ต้น​ฤดู​ใบ​ไม้​ร่วง​ของ​แต่​ละ​ปี ซึ่ง​ใน​ช่วง​เวลา​นี้​ของ​ปี​พายุ​ร้าย​ใน​ทะเล​จะ​เริ่ม​ก่อ​ตัว
  2. กิจการของอัครทูต 27:17 ลูก​ทุ่น เป็น​แผ่น​ไม้​ที่​มี​ถัง​เปล่า​มัด​อยู่​ข้าง​บน และ​ของ​หนัก​ถ่วง​อยู่​ข้าง​ล่าง ลาก​ติด​อยู่​ท้าย​เรือ เพื่อ​ช่วย​พยุง​เรือ​ไม่​ให้​หน้าคว่ำ​และ​ช่วย​ทำ​ให้​เรือ​แล่น​ช้า​ลง
  3. กิจการของอัครทูต 27:27 ทะเล​อาเดรีย ทะเล​ที่​อยู่​ระหว่าง​ประเทศ​กรีก​และ​ประเทศ​อิตาลี รวม​ถึง​ตอน​กลาง​ของ​ทะเล​เมดิเตอร์เรเนียน
Thai New Testament: Easy-to-Read Version (ERV-TH)

Copyright © 2001 by World Bible Translation Center

  Back

1 of 1

You'll get this book and many others when you join Bible Gateway Plus. Learn more

Viewing of
Cross references
Footnotes