A A A A A
Bible Book List

Mikea 1-7 Albanian Bible (ALB)

Fjala e Zotit që iu drejtua Mikeas, Morashtitit, në ditët e Jothamit, të Açazit dhe të Ezekias, mbretër të Judës, dhe i cili pati vegim rreth Samarias dhe Jeruzalemit.

Dëgjoni, o mbarë popuj! Kushtoji kujdes, o tokë, me tërë atë që ti përmban! Zoti, Zoti, qoftë dëshmitar kundër jush, Zoti, nga tempulli i tij i shenjtë.

Sepse ja, Zoti del nga banesa e tij, zbret dhe ecën mbi lartësitë e tokës;

malet shkrihen poshtë tij, dhe luginat treten si dylli para zjarrit, si ujërat që rrjedhin në një brinjë.

E tërë kjo për shkak të shkeljes së Jakobit dhe për mëkatet e shtëpisë së Izraelit. Cila është shkelja e Jakobit? Mos vallë Samaria? Cilat janë vendet e larta të Judës? A mos vallë Jeruzalemi?

Prandaj do ta katandis Samarian në një grumbull rrënimesh në fushë, në një vend për të mbjellë hardhi. Do t’i rrokullis gurët e saj në luginë dhe do të nxjerrë në shesh themelet e saj.

Të gjitha figurat e saj të gdhendura do të copëtohen, tërë fitimet e saj të prostitucionit do të digjen në zjarr dhe tërë idhujt e saj do t’i katandis në shkreti, sepse janë mbledhur me fitimet e prostitucionit, ato do të kthehen në fitime të prostitucionit.

Për këtë arsye unë do të nxjerr vajtime dhe rënkime, do të shkoj i zhveshur dhe lakuriq; do të nxjerr ankime angullima si çakalli, klithma të kobshme si të strucit.

Plagët e tij në fakt janë të pashërueshme, sepse kanë arritur deri në Judë, kanë arritur deri te porta popullit tim, në vetë Jeruzalemin.

10 Mos e shpallni në Gath, mos qani aspak në Beth-le-Afrah, rrotullohuni në pluhur.

11 Kalo tutje me lakuriqësi të turpshme, o banore e Shafirit; banorja e Tsaananit nuk del më; zija e Beth-Haetselit do t’ju heqë vendin mbi të cilin rri.

12 Banorja e Marothit me të drejtë hidhërohet, sepse një fatkeqësi ka zbritur nga ana e Zotit deri te porta e Jeruzalemit.

13 Lidhi kuajt te qerrja, o banore e Lakishit! Ajo ka qënë fillimi i mëkatit për bijën e Sionit, sepse te ti janë gjetur shkeljet e Izraelit.

14 Prandaj ti do t’i japësh një dhuratë lamtumire Moresheth-Gathit; shtëpitë e Akzibit do të jenë një zhgënjim për mbretërit e Izraelit.

15 Do të të sjell një trashëgimtar të ri, o banore e Mareshahut; lavdia e Izraelit do të arrijë deri në Adullam.

16 Pri flokët dhe rruaj kokën për shkak të bijve të kënaqësive të tua. Zgjero shogën tënde si huta, sepse ata do të shkojnë në robëri larg teje.

Mjerë ata që bluajnë në mendje paudhësi dhe projektojnë të keqen mbi shtretërit e tyre; në dritën e mëngjesit e kryejnë, sepse pushteti është në duart e tyre.

Dëshirojnë me të madhe arat dhe i marrin me dhunë, shtëpitë dhe i marrin; kështu shtypin me hile njeriun dhe shtëpinë e tij, individin dhe pronën e tij.

Prandaj kështu thotë Zoti: "Ja, unë po kurdis kundër këtij fisi një fatkeqësi, prej së cilës nuk mund të largoni qafën tuaj, as do të ecni me kokën lart, sepse do të jetë një kohë fatkeqësie.

Atë ditë do të dalë një proverb rreth jush, do të ngrenë një vajtim të zemërlënduar dhe do të thonë: "Jemi plotësisht të shkatërruar". Ai ka ndryshuar trashëgiminë e popullit tim. Ah, si ma mori! Arat tona ua shpërndau të pabesëve".

Prandaj nuk do të ketë më njeri që ta heqë litarin për ty, për të hedhur shortin në kuvendin e Zotit.

"Mos profetizoni," u thonë profetëve të tyre. Kështu ata nuk do të profetizojnë për këto gjëra, por nuk do ta largojnë turpin e tyre.

Éshtë thënë, o shtëpi e Jakobit: "A është i kufizuar Fryma e Zotit, apo këto janë veprat e tij? A nuk e bëjnë vallë rrezatues fjalët e mia atë që ec me ndershmëri?

Por kohët e fundit populli im ngriti krye si një armik; ju u merrni mantelin dhe rroben kalimtarëve që e ndjejnë veten të sigurt, atyre që kthehen nga lufta.

Ju i dëboni gratë e popullit tim nga shtëpitë tyre të mrekullueshme dhe u rrëmbeni për gjithnjë lavdinë time fëmijëve të tyre.

10 Çohuni dhe ikni, sepse ky nuk është një vend prehjeje; duke qenë i ndotur do t’ju shkatërroj me një shkatërrim të llahtarshëm.

11 Edhe sikur një njeri të ecte me një frymë falsiteti dhe të përhapte gënjeshtra, duke thënë: "Unë do të parathem për ty verë dhe pije dehëse," ai do të ishte një profet për këtë popull".

12 "Do të mbledh me siguri gjithçka, o Jakob, do të mbledh me siguri mbeturinën e Izraelit; do t’i vë bashkë si delet në një vathë, si një kope në mes të kullotës së vet; do të bëjnë një zhurmë të madhe për shkak të morisë së njerëzve.

13 Kush do të hapë të çarën, do të ngjitet para tyre; ata do të depërtojnë, do të kalojnë nga porta dhe prej saj kanë për të dalë; mbreti i tyre do të ecë para tyre dhe Zoti do të jetë në krye të tyre".

Unë thashë: "Ah, dëgjoni, o krerë të Jakobit, dhe ju qeveritarë të shtëpisë së Izraelit: a nuk ju takon vallë juve të njihni drejtësinë?

Ju që urreni të mirën dhe doni të keqen, që ju hiqni lëkurën nga trupi dhe mishin nga kockat e tyre.

Ata hanë mishin e popullit tim, i heqin lëkurën nga trupi, i thyejnë kockat dhe e presin në copa sikur do të shkonte në tenxhere, si mishi që vihet në kazan.

Atëherë do t’i këlthasin Zotit, por ai nuk do t’u përgjigjet; në atë kohë ai do t’ua fshehë fytyrën e tij, sepse kanë qenë të këqij në veprimet e tyre.

Kështu thotë Zoti për profetët që e bëjnë popullin tim të largohet nga rruga e tij, që bërtasin: "Paqe," po të kenë diçka për të kafshuar nëpër dhëmbë, por i shpallin luftë atij që nuk u vë gjë në gojë.

Prandaj do të keni net pa vegime, dhe do të keni terr pa shortari; dielli do të perëndojë mbi këta profetë dhe dita do të erret mbi ta.

Shikuesit do të mbulohen me turp dhe shortarët do të skuqen; do të mbulojnë të gjithë mjekrën e tyre, sepse nuk do të ketë asnjë përgjigje nga Perëndia".

Unë përkundrazi jam plot me forca të Frymës së Zotit, me drejtësi dhe forcë, për t’i bërë të njohur Jakobit shkeljen e tij dhe Izraelit mëkatin e tij.

Tani dëgjoni këtë, o krerë të shtëpisë së Jakobit dhe qeveritarë të shtëpisë së Izraelit, që urreni drejtësinë dhe shtrëmbëroni çdo gjë që është e ndershme,

10 që ndërtoni Sionin me gjak dhe Jeruzalemin me paudhësi.

11 Krerët e tij gjykojnë për një dhuratë, priftërinjtë e tij japin mësim për një pagesë, profetët e tij kryejnë shortari për para; megjithatë mbështeten tek Zoti dhe thonë: "A nuk është vallë Zoti midis nesh? Nuk do të na bjerë në krye asnjë fatkeqësi".

12 Prandaj, për shkakun tuaj, Sioni do të lërohet si një arë, Jeruzalemi do të bëhet një grumbull rrënimesh, dhe mali i tempullit një lartësi e pyllëzuar.

Por në kohët e fundit do të ndodhë që mali i shtëpisë së Zotit do të vendoset në majën e maleve dhe do ngrihet përmbi kodrat, dhe aty do të vijnë popujt.

Do të vijnë shumë kombe dhe do të thonë: "Ejani, të ngjitemi në malin e Zotit dhe në shtëpinë e Perëndisë të Jakobit; ai do të na mësojë rrugët e tij dhe ne do të ecim në shtigjet e tij". Sepse nga Sioni do të dalë ligji dhe nga Jeruzalemi fjala e Zotit.

Ai do të jetë gjyqtari midis shumë popujve dhe do të jetë arbitri midis shumë kombeve të fuqishme dhe të largëta. Me shpatat e tyre do të farkëtojnë plore dhe me ushtat e tyre drapërinj; një komb nuk do ta ngrerë më shpatën kundër tjetrit dhe nuk do të stërviten për luftë.

Do të ulet secili nën hardhinë e vet dhe nën fikun e vet, dhe askush nuk do t’i trembë më, sepse goja e Zotit të ushtrive foli.

Ndërsa tërë popujt ecin secili në emër të zotit të vet, ne do të ecim në emër të Zotit, Perëndisë tonë, përjetë.

"Atë ditë," thotë Zoti, "unë do të mbledh çalamanët, do të mbledh të dëbuarit dhe ata që kisha dëshpëruar.

Nga çalamanët do të bëj një mbetje dhe nga të dëbuarit një komb të fuqishëm. Kështu Zoti do të mbretërojë mbi ta në malin e Sionit, qysh atëherë e përgjithnjë.

Dhe ti, kullë e kopesë, kala e bijës së Sionit, ty do të vijë, pikërisht ty do të të vijë sundimi i lashtë, mbretëria e bijës së Jeruzalemit".

Tani, pse bërtet kaq fort? A nuk ka asnjë mbret brenda teje? Vallë ka vdekur këshilltari yt, që të kanë zënë dhembjet si një grua që po lind.

10 Perpëlitu dhe nxirre në dritë, o bijë e Sionit, si një grua që po lind, sepse tani do të dalësh nga qyteti, do të banosh në fushë dhe do të shkosh deri në Babiloni. Atje do të çlirohesh, atje Zoti do të të shpengojë nga dora e armiqve të tu.

11 Tani janë mbledhur shumë kombe kundër teje që thonë: "Le të përdhoset dhe sytë tona le të kënaqen duke shikuar Sionin".

12 Por ata nuk i dinë mendimet e Zotit, nuk e kuptojnë qëllimin e tij, sepse ai do t’i mbledhë si duaj në lëmë.

13 Çohu dhe shij, o bijë e Sionit, sepse do ta bëj bririn tënd prej hekuri dhe thonjtë e tu prej bronzi; ti do të dërmosh shumë popuj dhe unë do t’ia caktoj fitimet e tyre Zotit dhe pasuritë e tyre Zotit të të gjithë dheut.

Tani, bashkohu tok, o bijë e trupave. Na kanë rrethuar; me shufër godasin mbi faqe gjyqtarin e Izraelit.

"Por ti, o Betlem Efratah, megjithëse je i vogël midis mijërave të Judës, nga ti do të dalë për mua ai që do të jetë sundues në Izrael, origjinat e të cilit janë nga kohërat e lashta, nga ditët e përjetësisë".

Prandaj ai do t’i braktisë deri në kohën në të cilën ajo që duhet të pjellë ka për të pjellur; atëherë kusuri i vëllezërve të saj do t’u kthehet bijve të Izraelit.

Ai do të mbetet për të kullotur kopenë e tij me pushtetin e Zotit, në madhërinë e emrit të Zotit, Perëndisë së tij. Dhe ata do të banojnë të sigurt, sepse atëherë ai do të jetë i madh deri në skajet e tokës.

Dhe ai vetë do të jetë paqja. Kur Asiri do të vijë në vendin tonë dhe do të shkelë në pallatet tona, ne do të nxjerrim kundër tij shtatë barinj dhe tetë princa nga njerëzit e zakonshëm.

Ata do të shkatërrojnë vendin e Asirisë me shpatë dhe tokën e Nimrodit në portat e saj; kështu ai do të na çlirojë nga Asiri në rast se do të vijë në vendin tonë dhe do të shkelë kufijtë tanë.

Kusuri i Jakobit, në mes të shumë popujve, ka për qenë si një vesë e dërguar nga Zoti, si një shi i dendur mbi barin, që nuk pret njeriun dhe nuk shpreson asgjë nga bijtë e njerëzve.

Kusuri i Jakobit do të jetë midis kombeve, në mes të shumë popujve, si një luan midis kafshëve të pyllit, si një luan i vogël midis kopeve të dhenve, i cili, po të jetë se kalon në mes, shkel dhe shqyen pa i dhënë mundësi askujt t’i shpëtojë.

Dora jote do të ngrihet kundër kundërshtarëve të tu dhe tërë armiqtë e tu do të shfarosen.

10 "Atë ditë do të ndodhë," thotë Zoti, "që unë do t’i zhduk kuajt e tu në mes teje dhe do të shkatërroj qerret e tua;

11 do të zhduk qytetet e vendit tënd dhe do të rrëzoj tërë fortesat e tua;

12 do të zhduk nga dora jote artet magjike dhe ti nuk do të kesh më shortarë;

13 do të zhduk në mes teje figurat e tua të gdhëndura dhe shtyllat e tua të shenjta, dhe ti nuk do të biesh më përmbys përpara veprës së duarve të tua.

14 Do të çrrënjos në mes teje Asherahët e tu dhe do të shkatërroj qytetet e tua.

15 Do të hakmerrem me zemërim dhe me tërbim me kombet që nuk kanë dashur të dëgjojnë".

Ah, dëgjoni atë që thotë Zoti: "Çohu, mbro kauzën tënde përpara maleve dhe kodrat le të dëgjojnë zërin tënd".

Dëgjoni, o male, kundërshtimin e Zotit, dhe ju themele të forta të tokës, sepse Zoti ka një kundërshtim me popullin e tij dhe dëshiron të diskutojë me Izraelin.

"Populli im, çfarë të kam bërë dhe me çfarë të kam lodhur? Dëshmo kundër meje.

Sepse unë të nxora nga vendi i Egjiptit, të çlirova nga shtëpia e skllavërisë dhe kam dërguar para teje Moisiun, Aaronin dhe Miriamin.

O populli im, mbaj mend atë që Balaku, mbreti i Moabit, kurdiste dhe si iu përgjigj Balaami, biri i Beorit, nga Shitimi deri në Gilgal me qëllim që ti të pranosh drejtësinë e Zotit".

Me se do të vij përpara Zotit dhe do të përkulem përpara Perëndisë së lartë? Do të vij para tij me olokauste, me viça motakë?

Do të pëlqej Zoti mijëra desh ose mori rrëkesh vaji? Do të jap të parëlindurin tim për shkeljen time, frytin e barkut tim për mëkatin e shpirtit tim?

O njeri, ai të ka bërë të njohur atë që është e mirë; dhe çfarë tjetër kërkon Zoti nga ti, përveç se të zbatosh drejtësinë, të duash mëshirën dhe të ecësh përulësisht me Perëndinë tënd?

Zëri i Zotit i thërret qytetit, dhe kush ka dituri do të njohë emrin tënd: "Kini kujdes për thuprën dhe për atë që e ka caktuar.

10 A ka akoma në shtëpinë e të pabesit thesare nga paudhësia, dhe efa të mangëta, që janë një gjë e neveritshme?

11 Mund ta shpall të pastër njeriun me peshore të pasakta dhe me qeskën me pesha të rreme?

12 Pasanikët e tij në fakt janë plot me dhunë, banorët e tij thonë gënjeshtra dhe gjuha e tyre nuk është veçse mashtrim në gojën e tyre.

13 Prandaj edhe unë do të të bëj të vuash, duke të goditur dhe duke bërë që të jesh i shkretë për shkak të mëkateve të tua.

14 Ti do të hash, por nuk do të ngopesh dhe uria do të mbetet brenda teje; do të vësh mënjanë por nuk do të shpëtosh asgjë, dhe atë që do të shpëtosh do t’ia dorëzoj shpatës.

15 Ti do të mbjellësh, por nuk do të korrësh; do t’i shtypësh ullinjtë, por nuk do të lyhesh me vaj; do të bësh musht, por nuk do të pish verë.

16 Ju ndiqni statutet e Omrit dhe tërë praktikat e shtëpisë së Ashabit, dhe ju ecni sipas këshillave të tyre, që unë t’ju katandis në një shkreti, dhe banorët e tu në një objekt talljeje. Kështu ju do të mbani turpin e popullit tim!".

Mjerë unë! Sepse jam si ata që vjelin frutat e verës, si ata që mbledhin rrushin e vitit: nuk ka asnjë vile për të ngrënë, shpirti im dëshëron një fik të parë.

Njeriu i përshpirtshëm është zhdukur nga dheu, midis njerëzve nuk ka më njerëz të ndershëm; të tërë rrinë në pritë për të derdhur gjak, secili gjuan vëllanë e vet me rrjetë.

Të dy duart e tyre janë të shtrira për të bërë të keq me zotësi; princi pretendon, gjyqtari kërkon shpërblime, i madhi shfaq lakminë e tij; kështu bashkarisht e prishin drejtësinë.

Më i miri i tyre është si një ferrishte, më i ndershmi është më i keq se një gardh ferrash. Dita e dënimit tënd po vjen; tani do të jetë pështjellimi i tyre.

Mos e besoni shokun, mos i zini besë mikut të ngushtë; ruaji portat e gojës sate përpara asaj që prehet mbi gjirin tënd.

Sepse biri turpëron të atin, bija ngre krye kundër nënës, e reja kundër vjehrrës, armiqtë e secilit janë ata të shtëpisë së tij.

Por unë do të shikoj te Zoti, do të shpresoj te Perëndia i shpëtimit tim; Perëndia im do të më dëgjojë.

Mos u gëzo me mua, o armikja ime! Në rast se kam rënë, do të ngrihem përsëri; në rast se ulem në terr, Zoti do të jetë drita ime.

Unë do të duroj indinjatën e Zotit, sepse kam kryer mëkate kundër tij, deri sa ai do të mbrojë kauzën time, dhe do vendosë drejtësi për mua; ai do të më nxjerrë në dritë dhe unë do të sodit drejtësinë e tij.

10 Atëherë armikja ime do ta shohë dhe do të mbulohet me turp, ajo që më thoshte: "Ku është Zoti, Perëndia yt?". Sytë e mi do ta shikojnë me ëndje, ndërsa do ta shkelin si baltën e rrugëve.

11 Kur do të rindërtohen muret e tua, atë ditë kufiri yt do të zgjerohet shumë.

12 Atë ditë do të vinë te ti, nga Asiria dhe nga qytetet e tua të fortifikuara, nga qyteti i fortifikuar deri te Lumi, nga deti në det dhe nga mali në mal.

13 Por vendi do të katandiset në një shkreti për shkak të banorëve të tu, për shkak të frytit të veprimeve të tyre.

14 Kullot popullin tënd me shkopin tënd, kopenë e trashëgimisë sate, që rri i vetmuar në pyllin në mes të Karmelit. Le të kullosin në Bashan dhe në Galaad si në kohërat e lashta.

15 "Si në ditët që dole nga vendi i Egjiptit, unë do t’u tregoj atyre gjëra të mrekullueshme".

16 Kombet do të shohin dhe do t’u vijë turp për tërë fuqinë e tyre; do të vënë dorën te goja, veshët e tyre do të mbeten të shurdhër.

17 Do të lëpijnë pluhurin si gjarpëri, si rrëshqanorët e tokës, do të dalin duke u dridhur nga vendet ku janë fshehur; do të kenë frikë nga Zoti, Perëndia ynë, dhe do të kenë frikë nga ti.

18 Cili Perëndi është si ti, që fal paudhësinë dhe e kapërcen shkeljen e mbetjes së trashëgimisë së tij? Ai nuk e mban përgjithnjë zemërimin e tij, sepse i pëlqen të jetë i mëshirshëm.

19 Atij do t’i vijë përsëri keq për ne, do të shkelë paudhësitë tona, Ti do të hedhësh në fund të detit tërë mëkatet tona.

20 Ti do t’ia tregosh besnikërinë tënde Jakobit dhe dhemshurinë tënde Abrahamit, siç iu betove etërve tanë qysh në kohërat e lashta.

Micah 1-7 New International Version (NIV)

The word of the Lord that came to Micah of Moresheth during the reigns of Jotham, Ahaz and Hezekiah, kings of Judah—the vision he saw concerning Samaria and Jerusalem.

Hear, you peoples, all of you,
    listen, earth and all who live in it,
that the Sovereign Lord may bear witness against you,
    the Lord from his holy temple.

Judgment Against Samaria and Jerusalem

Look! The Lord is coming from his dwelling place;
    he comes down and treads on the heights of the earth.
The mountains melt beneath him
    and the valleys split apart,
like wax before the fire,
    like water rushing down a slope.
All this is because of Jacob’s transgression,
    because of the sins of the people of Israel.
What is Jacob’s transgression?
    Is it not Samaria?
What is Judah’s high place?
    Is it not Jerusalem?

“Therefore I will make Samaria a heap of rubble,
    a place for planting vineyards.
I will pour her stones into the valley
    and lay bare her foundations.
All her idols will be broken to pieces;
    all her temple gifts will be burned with fire;
    I will destroy all her images.
Since she gathered her gifts from the wages of prostitutes,
    as the wages of prostitutes they will again be used.”

Weeping and Mourning

Because of this I will weep and wail;
    I will go about barefoot and naked.
I will howl like a jackal
    and moan like an owl.
For Samaria’s plague is incurable;
    it has spread to Judah.
It has reached the very gate of my people,
    even to Jerusalem itself.
10 Tell it not in Gath[a];
    weep not at all.
In Beth Ophrah[b]
    roll in the dust.
11 Pass by naked and in shame,
    you who live in Shaphir.[c]
Those who live in Zaanan[d]
    will not come out.
Beth Ezel is in mourning;
    it no longer protects you.
12 Those who live in Maroth[e] writhe in pain,
    waiting for relief,
because disaster has come from the Lord,
    even to the gate of Jerusalem.
13 You who live in Lachish,
    harness fast horses to the chariot.
You are where the sin of Daughter Zion began,
    for the transgressions of Israel were found in you.
14 Therefore you will give parting gifts
    to Moresheth Gath.
The town of Akzib[f] will prove deceptive
    to the kings of Israel.
15 I will bring a conqueror against you
    who live in Mareshah.[g]
The nobles of Israel
    will flee to Adullam.
16 Shave your head in mourning
    for the children in whom you delight;
make yourself as bald as the vulture,
    for they will go from you into exile.

Human Plans and God’s Plans

Woe to those who plan iniquity,
    to those who plot evil on their beds!
At morning’s light they carry it out
    because it is in their power to do it.
They covet fields and seize them,
    and houses, and take them.
They defraud people of their homes,
    they rob them of their inheritance.

Therefore, the Lord says:

“I am planning disaster against this people,
    from which you cannot save yourselves.
You will no longer walk proudly,
    for it will be a time of calamity.
In that day people will ridicule you;
    they will taunt you with this mournful song:
‘We are utterly ruined;
    my people’s possession is divided up.
He takes it from me!
    He assigns our fields to traitors.’”

Therefore you will have no one in the assembly of the Lord
    to divide the land by lot.

False Prophets

“Do not prophesy,” their prophets say.
    “Do not prophesy about these things;
    disgrace will not overtake us.
You descendants of Jacob, should it be said,
    “Does the Lord become[h] impatient?
    Does he do such things?”

“Do not my words do good
    to the one whose ways are upright?
Lately my people have risen up
    like an enemy.
You strip off the rich robe
    from those who pass by without a care,
    like men returning from battle.
You drive the women of my people
    from their pleasant homes.
You take away my blessing
    from their children forever.
10 Get up, go away!
    For this is not your resting place,
because it is defiled,
    it is ruined, beyond all remedy.
11 If a liar and deceiver comes and says,
    ‘I will prophesy for you plenty of wine and beer,’
    that would be just the prophet for this people!

Deliverance Promised

12 “I will surely gather all of you, Jacob;
    I will surely bring together the remnant of Israel.
I will bring them together like sheep in a pen,
    like a flock in its pasture;
    the place will throng with people.
13 The One who breaks open the way will go up before them;
    they will break through the gate and go out.
Their King will pass through before them,
    the Lord at their head.”

Leaders and Prophets Rebuked

Then I said,

“Listen, you leaders of Jacob,
    you rulers of Israel.
Should you not embrace justice,
    you who hate good and love evil;
who tear the skin from my people
    and the flesh from their bones;
who eat my people’s flesh,
    strip off their skin
    and break their bones in pieces;
who chop them up like meat for the pan,
    like flesh for the pot?

Then they will cry out to the Lord,
    but he will not answer them.
At that time he will hide his face from them
    because of the evil they have done.

This is what the Lord says:

“As for the prophets
    who lead my people astray,
they proclaim ‘peace’
    if they have something to eat,
but prepare to wage war against anyone
    who refuses to feed them.
Therefore night will come over you, without visions,
    and darkness, without divination.
The sun will set for the prophets,
    and the day will go dark for them.
The seers will be ashamed
    and the diviners disgraced.
They will all cover their faces
    because there is no answer from God.
But as for me, I am filled with power,
    with the Spirit of the Lord,
    and with justice and might,
to declare to Jacob his transgression,
    to Israel his sin.

Hear this, you leaders of Jacob,
    you rulers of Israel,
who despise justice
    and distort all that is right;
10 who build Zion with bloodshed,
    and Jerusalem with wickedness.
11 Her leaders judge for a bribe,
    her priests teach for a price,
    and her prophets tell fortunes for money.
Yet they look for the Lord’s support and say,
    “Is not the Lord among us?
    No disaster will come upon us.”
12 Therefore because of you,
    Zion will be plowed like a field,
Jerusalem will become a heap of rubble,
    the temple hill a mound overgrown with thickets.

The Mountain of the Lord

In the last days

the mountain of the Lord’s temple will be established
    as the highest of the mountains;
it will be exalted above the hills,
    and peoples will stream to it.

Many nations will come and say,

“Come, let us go up to the mountain of the Lord,
    to the temple of the God of Jacob.
He will teach us his ways,
    so that we may walk in his paths.”
The law will go out from Zion,
    the word of the Lord from Jerusalem.
He will judge between many peoples
    and will settle disputes for strong nations far and wide.
They will beat their swords into plowshares
    and their spears into pruning hooks.
Nation will not take up sword against nation,
    nor will they train for war anymore.
Everyone will sit under their own vine
    and under their own fig tree,
and no one will make them afraid,
    for the Lord Almighty has spoken.
All the nations may walk
    in the name of their gods,
but we will walk in the name of the Lord
    our God for ever and ever.

The Lord’s Plan

“In that day,” declares the Lord,

“I will gather the lame;
    I will assemble the exiles
    and those I have brought to grief.
I will make the lame my remnant,
    those driven away a strong nation.
The Lord will rule over them in Mount Zion
    from that day and forever.
As for you, watchtower of the flock,
    stronghold[i] of Daughter Zion,
the former dominion will be restored to you;
    kingship will come to Daughter Jerusalem.

Why do you now cry aloud—
    have you no king[j]?
Has your ruler[k] perished,
    that pain seizes you like that of a woman in labor?
10 Writhe in agony, Daughter Zion,
    like a woman in labor,
for now you must leave the city
    to camp in the open field.
You will go to Babylon;
    there you will be rescued.
There the Lord will redeem you
    out of the hand of your enemies.

11 But now many nations
    are gathered against you.
They say, “Let her be defiled,
    let our eyes gloat over Zion!”
12 But they do not know
    the thoughts of the Lord;
they do not understand his plan,
    that he has gathered them like sheaves to the threshing floor.
13 “Rise and thresh, Daughter Zion,
    for I will give you horns of iron;
I will give you hooves of bronze,
    and you will break to pieces many nations.”
You will devote their ill-gotten gains to the Lord,
    their wealth to the Lord of all the earth.

A Promised Ruler From Bethlehem

[l]Marshal your troops now, city of troops,
    for a siege is laid against us.
They will strike Israel’s ruler
    on the cheek with a rod.

“But you, Bethlehem Ephrathah,
    though you are small among the clans[m] of Judah,
out of you will come for me
    one who will be ruler over Israel,
whose origins are from of old,
    from ancient times.”

Therefore Israel will be abandoned
    until the time when she who is in labor bears a son,
and the rest of his brothers return
    to join the Israelites.

He will stand and shepherd his flock
    in the strength of the Lord,
    in the majesty of the name of the Lord his God.
And they will live securely, for then his greatness
    will reach to the ends of the earth.

And he will be our peace
    when the Assyrians invade our land
    and march through our fortresses.
We will raise against them seven shepherds,
    even eight commanders,
who will rule[n] the land of Assyria with the sword,
    the land of Nimrod with drawn sword.[o]
He will deliver us from the Assyrians
    when they invade our land
    and march across our borders.

The remnant of Jacob will be
    in the midst of many peoples
like dew from the Lord,
    like showers on the grass,
which do not wait for anyone
    or depend on man.
The remnant of Jacob will be among the nations,
    in the midst of many peoples,
like a lion among the beasts of the forest,
    like a young lion among flocks of sheep,
which mauls and mangles as it goes,
    and no one can rescue.
Your hand will be lifted up in triumph over your enemies,
    and all your foes will be destroyed.

10 “In that day,” declares the Lord,

“I will destroy your horses from among you
    and demolish your chariots.
11 I will destroy the cities of your land
    and tear down all your strongholds.
12 I will destroy your witchcraft
    and you will no longer cast spells.
13 I will destroy your idols
    and your sacred stones from among you;
you will no longer bow down
    to the work of your hands.
14 I will uproot from among you your Asherah poles[p]
    when I demolish your cities.
15 I will take vengeance in anger and wrath
    on the nations that have not obeyed me.”

The Lord’s Case Against Israel

Listen to what the Lord says:

“Stand up, plead my case before the mountains;
    let the hills hear what you have to say.

“Hear, you mountains, the Lord’s accusation;
    listen, you everlasting foundations of the earth.
For the Lord has a case against his people;
    he is lodging a charge against Israel.

“My people, what have I done to you?
    How have I burdened you? Answer me.
I brought you up out of Egypt
    and redeemed you from the land of slavery.
I sent Moses to lead you,
    also Aaron and Miriam.
My people, remember
    what Balak king of Moab plotted
    and what Balaam son of Beor answered.
Remember your journey from Shittim to Gilgal,
    that you may know the righteous acts of the Lord.”

With what shall I come before the Lord
    and bow down before the exalted God?
Shall I come before him with burnt offerings,
    with calves a year old?
Will the Lord be pleased with thousands of rams,
    with ten thousand rivers of olive oil?
Shall I offer my firstborn for my transgression,
    the fruit of my body for the sin of my soul?
He has shown you, O mortal, what is good.
    And what does the Lord require of you?
To act justly and to love mercy
    and to walk humbly[q] with your God.

Israel’s Guilt and Punishment

Listen! The Lord is calling to the city—
    and to fear your name is wisdom—
    “Heed the rod and the One who appointed it.[r]
10 Am I still to forget your ill-gotten treasures, you wicked house,
    and the short ephah,[s] which is accursed?
11 Shall I acquit someone with dishonest scales,
    with a bag of false weights?
12 Your rich people are violent;
    your inhabitants are liars
    and their tongues speak deceitfully.
13 Therefore, I have begun to destroy you,
    to ruin[t] you because of your sins.
14 You will eat but not be satisfied;
    your stomach will still be empty.[u]
You will store up but save nothing,
    because what you save[v] I will give to the sword.
15 You will plant but not harvest;
    you will press olives but not use the oil,
    you will crush grapes but not drink the wine.
16 You have observed the statutes of Omri
    and all the practices of Ahab’s house;
    you have followed their traditions.
Therefore I will give you over to ruin
    and your people to derision;
    you will bear the scorn of the nations.[w]

Israel’s Misery

What misery is mine!
I am like one who gathers summer fruit
    at the gleaning of the vineyard;
there is no cluster of grapes to eat,
    none of the early figs that I crave.
The faithful have been swept from the land;
    not one upright person remains.
Everyone lies in wait to shed blood;
    they hunt each other with nets.
Both hands are skilled in doing evil;
    the ruler demands gifts,
the judge accepts bribes,
    the powerful dictate what they desire—
    they all conspire together.
The best of them is like a brier,
    the most upright worse than a thorn hedge.
The day God visits you has come,
    the day your watchmen sound the alarm.
    Now is the time of your confusion.
Do not trust a neighbor;
    put no confidence in a friend.
Even with the woman who lies in your embrace
    guard the words of your lips.
For a son dishonors his father,
    a daughter rises up against her mother,
a daughter-in-law against her mother-in-law—
    a man’s enemies are the members of his own household.

But as for me, I watch in hope for the Lord,
    I wait for God my Savior;
    my God will hear me.

Israel Will Rise

Do not gloat over me, my enemy!
    Though I have fallen, I will rise.
Though I sit in darkness,
    the Lord will be my light.
Because I have sinned against him,
    I will bear the Lord’s wrath,
until he pleads my case
    and upholds my cause.
He will bring me out into the light;
    I will see his righteousness.
10 Then my enemy will see it
    and will be covered with shame,
she who said to me,
    “Where is the Lord your God?”
My eyes will see her downfall;
    even now she will be trampled underfoot
    like mire in the streets.

11 The day for building your walls will come,
    the day for extending your boundaries.
12 In that day people will come to you
    from Assyria and the cities of Egypt,
even from Egypt to the Euphrates
    and from sea to sea
    and from mountain to mountain.
13 The earth will become desolate because of its inhabitants,
    as the result of their deeds.

Prayer and Praise

14 Shepherd your people with your staff,
    the flock of your inheritance,
which lives by itself in a forest,
    in fertile pasturelands.[x]
Let them feed in Bashan and Gilead
    as in days long ago.

15 “As in the days when you came out of Egypt,
    I will show them my wonders.

16 Nations will see and be ashamed,
    deprived of all their power.
They will put their hands over their mouths
    and their ears will become deaf.
17 They will lick dust like a snake,
    like creatures that crawl on the ground.
They will come trembling out of their dens;
    they will turn in fear to the Lord our God
    and will be afraid of you.
18 Who is a God like you,
    who pardons sin and forgives the transgression
    of the remnant of his inheritance?
You do not stay angry forever
    but delight to show mercy.
19 You will again have compassion on us;
    you will tread our sins underfoot
    and hurl all our iniquities into the depths of the sea.
20 You will be faithful to Jacob,
    and show love to Abraham,
as you pledged on oath to our ancestors
    in days long ago.

Footnotes:

  1. Micah 1:10 Gath sounds like the Hebrew for tell.
  2. Micah 1:10 Beth Ophrah means house of dust.
  3. Micah 1:11 Shaphir means pleasant.
  4. Micah 1:11 Zaanan sounds like the Hebrew for come out.
  5. Micah 1:12 Maroth sounds like the Hebrew for bitter.
  6. Micah 1:14 Akzib means deception.
  7. Micah 1:15 Mareshah sounds like the Hebrew for conqueror.
  8. Micah 2:7 Or Is the Spirit of the Lord
  9. Micah 4:8 Or hill
  10. Micah 4:9 Or King
  11. Micah 4:9 Or Ruler
  12. Micah 5:1 In Hebrew texts 5:1 is numbered 4:14, and 5:2-15 is numbered 5:1-14.
  13. Micah 5:2 Or rulers
  14. Micah 5:6 Or crush
  15. Micah 5:6 Or Nimrod in its gates
  16. Micah 5:14 That is, wooden symbols of the goddess Asherah
  17. Micah 6:8 Or prudently
  18. Micah 6:9 The meaning of the Hebrew for this line is uncertain.
  19. Micah 6:10 An ephah was a dry measure.
  20. Micah 6:13 Or Therefore, I will make you ill and destroy you; / I will ruin
  21. Micah 6:14 The meaning of the Hebrew for this word is uncertain.
  22. Micah 6:14 Or You will press toward birth but not give birth, / and what you bring to birth
  23. Micah 6:16 Septuagint; Hebrew scorn due my people
  24. Micah 7:14 Or in the middle of Carmel
New International Version (NIV)

Holy Bible, New International Version®, NIV® Copyright ©1973, 1978, 1984, 2011 by Biblica, Inc.® Used by permission. All rights reserved worldwide.

Viewing of
Cross references
Footnotes