A A A A A
Bible Book List

Jobi 4 Albanian Bible (ALB)

Atëherë Elifazi nga Temani u përgjigj dhe tha:

"A do të të bezdiste ndokush në rast se do të provonte të të fliste? Por kush mund t’i ndalë fjalët?

Ja ti ke mësuar shumë prej tyre dhe ua ke fortësuar duart e lodhura;

fjalët e tua u kanë dhënë zemër të lëkundurve dhe kanë forcuar gjunjët që gjunjëzohen.

Por tani që e keqja të zuri ty, nuk je në gjendje të veprosh; të ka goditur ty, dhe ti e ke humbur fare.

Mëshira jote a nuk është vallë besimi yt, dhe ndershmëria e sjelljes sate, shpresa jote?

Mbaje mend: cili i pafajmë është zhdukur vallë, dhe a janë shkatërruar vallë njerëzit e ndershëm?

Ashtu siç e kam parë unë vetë, ata që lërojnë paudhësinë dhe mbjellin mjerimin, vjelin frytet e tyre.

Me frymën e Perëndisë ata vdesin, era e zemërimit të tij i tret ata.

10 Vrumbullima e luanit, zëri i luanit të egër dhe dhëmbët e luanëve të vegjël janë thyer.

11 Luani vdes për mungesë gjahu dhe të vegjlit e luaneshës shpërndahen.

12 Një fjalë më ka ardhur fshehurazi dhe veshi im ka zënë pëshpëritjen e saj.

13 Midis mendimeve të vizioneve të natës, kur një gjumë i rëndë bie mbi njerëzit,

14 më pushtoi një llahtari e madhe dhe një rrëqethje që bëri të dridhen gjithë kockat e mia.

15 Një frymë më kaloi përpara, dhe m’u ngritën përpjetë qimet e trupit.

16 Ai u ndal, por nuk munda ta dalloj pamjen e tij; një figurë më rrinte para syve; kishte heshtje, pastaj dëgjova një zë që thoshte:

17 "A mund të jetë një i vdekshëm më i drejtë se Perëndia? A mund të jetë një njeri më i pastër se Krijuesi i tij?

18 Ja, ai nuk u zë besë as shërbëtorëve të tij, dhe gjen madje të meta edhe tek engjëjt e tij;

19 aq më tepër tek ata që banojnë në shtëpi prej argjile, themelet e të cilave janë në pluhur, dhe shtypen si një tenjë.

20 Nga mëngjesi deri në mbrëmje shkatërrohen; zhduken për fare, dhe asnjeri nuk i vë re.

21 Litarin e çadrës së tyre vallë a nuk ua këpusin? Ata vdesin, por pa dituri"".

Job 4 New International Version (NIV)

Eliphaz

Then Eliphaz the Temanite replied:

“If someone ventures a word with you, will you be impatient?
    But who can keep from speaking?
Think how you have instructed many,
    how you have strengthened feeble hands.
Your words have supported those who stumbled;
    you have strengthened faltering knees.
But now trouble comes to you, and you are discouraged;
    it strikes you, and you are dismayed.
Should not your piety be your confidence
    and your blameless ways your hope?

“Consider now: Who, being innocent, has ever perished?
    Where were the upright ever destroyed?
As I have observed, those who plow evil
    and those who sow trouble reap it.
At the breath of God they perish;
    at the blast of his anger they are no more.
10 The lions may roar and growl,
    yet the teeth of the great lions are broken.
11 The lion perishes for lack of prey,
    and the cubs of the lioness are scattered.

12 “A word was secretly brought to me,
    my ears caught a whisper of it.
13 Amid disquieting dreams in the night,
    when deep sleep falls on people,
14 fear and trembling seized me
    and made all my bones shake.
15 A spirit glided past my face,
    and the hair on my body stood on end.
16 It stopped,
    but I could not tell what it was.
A form stood before my eyes,
    and I heard a hushed voice:
17 ‘Can a mortal be more righteous than God?
    Can even a strong man be more pure than his Maker?
18 If God places no trust in his servants,
    if he charges his angels with error,
19 how much more those who live in houses of clay,
    whose foundations are in the dust,
    who are crushed more readily than a moth!
20 Between dawn and dusk they are broken to pieces;
    unnoticed, they perish forever.
21 Are not the cords of their tent pulled up,
    so that they die without wisdom?’

New International Version (NIV)

Holy Bible, New International Version®, NIV® Copyright ©1973, 1978, 1984, 2011 by Biblica, Inc.® Used by permission. All rights reserved worldwide.

Viewing of
Cross references
Footnotes