A A A A A
Bible Book List

ลูกา 24 Thai New Testament: Easy-to-Read Version (ERV-TH)

ข่าว​พระ​เยซู​ฟื้น​คืน​ชีพ

24 ตอน​เช้าตรู่​ของ​วัน​อาทิตย์ พวก​ผู้หญิง​ก็​พา​กัน​เอา​เครื่อง​หอม​ที่​ได้​เตรียม​ไว้​ไป​ที่​อุโมงค์ แล้ว​พบ​ว่า​หิน​ที่​ปิด​ปาก​อุโมงค์​นั้น​ถูก​กลิ้ง​เปิด​ออก​แล้ว พวก​นาง​จึง​เข้า​ไป​ใน​อุโมงค์ แต่​ก็​ไม่​พบ​ศพ​องค์​เจ้า​ชีวิต พวก​นาง​ก็​งง​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น ทัน​ใด​นั้น ก็​มี​ชาย​สอง​คน​ใส่​เสื้อผ้า​สีขาว​เป็น​ประกาย​มา​ยืน​อยู่​ข้างๆ พวก​นาง​ก็​ตกใจ​กลัว​ซบ​หน้า​ลง​กับ​พื้นดิน และ​ชาย​ทั้ง​สอง​ก็​พูด​ว่า “พวก​เธอ​มา​หา​คน​ที่​มี​ชีวิต​ใน​ที่​ของ​คน​ตาย​ทำ​ไม พระ​เยซู​ไม่​ได้​อยู่​ที่​นี่​แล้ว พระองค์​ฟื้น​ขึ้น​มา​แล้ว จำ​ได้​หรือ​เปล่า​ตอน​ที่​อยู่​แคว้น​กาลิลี พระองค์​บอก​ว่า บุตร​มนุษย์ จะ​ต้อง​ถูก​มอบ​ไป​ไว้​ใน​มือ​ของ​พวก​คน​บาป และ​จะ​ถูก​ตรึง​ที่​กางเขน แล้ว​พระองค์​จะ​ฟื้น​ขึ้น​มา​ใหม่​ใน​วันที่​สาม” พวก​ผู้หญิง​ก็​เลย​จำ​ได้​ว่า​พระองค์​เคย​พูด​ถึง​สิ่ง​เหล่า​นี้

พวก​นาง​รีบ​กลับ​ไป​เล่า​เรื่อง​ทั้ง​หมด​นี้​ให้​พวก​ศิษย์​เอก​ทั้ง​สิบ​เอ็ด​คน และ​พวก​ศิษย์​คน​อื่นๆ​ของ​พระ​เยซู​ฟัง 10 พวก​ผู้หญิง​ที่​มา​เล่า​เรื่อง​นี้​ให้​ฟัง​ก็​มี มารีย์​ชาว​มักดาลา โยอันนา มารีย์​แม่​ของ​ยากอบ และ​รวม​ทั้ง​หญิง​คน​อื่นๆ 11 แต่​พวก​ศิษย์​เอก​ไม่​เชื่อ และ​หา​ว่า​เป็น​เรื่อง​เหลว​ไหล 12 แต่​เปโตร​วิ่ง​ไป​ดู​ที่​อุโมงค์ เมื่อ​เขา​ก้ม​ลง​ไป​ดู​ก็​เห็น​แต่​ผ้า​ลินิน​ที่​ห่อ​ศพ​ของ​พระ​เยซู​วาง​อยู่ แล้ว​เขา​ก็​จาก​ไป​ด้วย​ความ​สงสัย​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น [a]

บน​เส้นทาง​ไป​เมือง​เอมมาอูส

13 ใน​วัน​นั้น ศิษย์​สอง​คน​ของ​พระ​เยซู กำลัง​เดิน​ทาง​ไป​ที่​หมู่บ้าน​เอมมาอูส ซึ่ง​อยู่​ห่าง​จาก​เมือง​เยรูซาเล็ม​ราวๆ​สิบ​เอ็ด​กิโลเมตร 14 พวก​เขา​พูด​คุย​กัน​ถึง​เรื่อง​ทั้ง​หมด​ที่​เกิด​ขึ้น 15 พระ​เยซู​ก็​เข้า​มา​ใกล้ และ​เดิน​ไป​กับ​พวก​เขา 16 แต่​พระเจ้า​ทำ​ให้​พวก​เขา จำ​พระองค์​ไม่​ได้ 17 พระ​เยซู​จึง​ถาม​ว่า “พวก​คุณ​กำลัง​เดิน​คุย​กัน​เรื่อง​อะไร​หรือ” พวก​เขา​ก็​หยุด​เดิน ทำ​หน้าตา​เศร้า​หมอง 18 ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เคลโอปัส​ก็​ตอบ​ว่า “ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม สงสัย​จะ​มี​แต่​คุณ​เท่า​นั้น ที่​ไม่​รู้​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ที่​นั่น​เมื่อ​สอง​สาม​วัน​มา​นี้”

19 พระ​เยซู​ตอบ​ว่า “เกิด​อะไร​ขึ้น​หรือ”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ก็​เรื่อง​ที่​เกิด​กับ​เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ​ไง เขา​เป็น​ผู้​พูด​แทน​พระเจ้า ใน​สายตา​ของ​พระเจ้า และ​คน​ทั้งปวง​เห็น​ว่า​เยซู​เป็น​คน​ที่​มี​ฤทธิ์​เดช​มาก ทั้ง​ใน​ด้าน​คำ​พูด​และ​การ​กระทำ 20 แต่​พวก​หัวหน้า​นักบวช​และ​พวก​ผู้นำ​ของ​เรา ส่ง​เขา​ไป​ให้​ผู้​มี​อำนาจ​ของ​โรม​ตัดสิน​ประหารชีวิต แล้ว​เขา​ก็​ถูก​ตรึง​บน​ไม้​กางเขน 21 พวก​เรา​เคย​หวัง​ไว้​ว่า เขา​จะมา​ปลด​ปล่อย​ชนชาติ​อิสราเอล​ให้​เป็น​อิสระ เรื่อง​นี้​ก็​ได้​เกิด​ขึ้น​สาม​วัน​มา​แล้ว 22 แต่​เมื่อ​เช้าตรู่​วันนี้​เอง มี​ผู้หญิง​บางคน​ใน​พวก​เรา​ไป​ที่​อุโมงค์ แล้ว​มา​พูด​ให้​เรา​ประหลาดใจ​ว่า 23 พวก​นาง​หา​เขา​ไม่​เจอ และ​ยัง​บอก​อีก​ว่า​ได้​เห็น​ทูตสวรรค์​สอง​องค์​ใน​นิมิต มา​บอก​ว่า เยซู​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ 24 พวก​เรา​บางคน​วิ่ง​ไป​ดู​ที่​อุโมงค์ ก็​ไม่​พบ​ศพ​จริงๆ​เหมือน​กับ​ที่​ผู้หญิง​กลุ่ม​นั้น​บอก”

25 แล้ว​พระ​เยซู​ก็​พูด​ว่า “ทำ​ไม​พวก​คุณ​ถึง​ได้​โง่​อย่าง​นี้ ไม่​ยอม​เชื่อ​สิ่ง​ที่​ผู้​พูด​แทน​พระเจ้า​บอก 26 ก่อน​ที่​พระคริสต์ จะ​ได้​รับ​สง่าราศี​นั้น พระองค์​จะ​ต้อง​ทน​ทุกข์​ทรมาน​ก่อน​ไม่​ใช่​หรือ” 27 แล้ว​พระ​เยซู​ก็​เริ่ม​อธิบาย​ข้อ​พระคัมภีร์​ต่างๆ​ที่​พูด​ถึง​พระองค์​จน​หมด​เกลี้ยง เริ่ม​ตั้ง​แต่​โมเสส​ตลอด​ไป​จน​ถึง​ผู้​พูด​แทน​พระเจ้า​ทุก​คน

28 เมื่อ​เกือบ​จะ​ถึง​หมู่บ้าน​เอมมาอูส พระ​เยซู​ทำ​ท่า​เหมือน​จะ​เดิน​เลย​ไป 29 พวก​เขา​ก็​คะยั้น​คะยอ​ให้​พระองค์​อยู่ และ​บอก​ว่า “นี่​ก็​เย็น​มาก​แล้ว ใกล้​มืด​แล้ว​ด้วย ไป​พัก​กับ​พวก​เรา​ก่อน​เถอะ” พระ​เยซู​จึง​เข้า​ไป​พัก​อยู่​กับ​พวก​เขา

30 เมื่อ​พวก​เขา​อยู่​ที่​โต๊ะ​อาหาร​นั้น พระองค์​หยิบ​ขนมปัง​ขึ้น​มา​ขอบคุณ​พระเจ้า แล้ว​ก็​หัก​ขนมปัง​แบ่ง​ให้​กับ​พวก​เขา 31 แล้ว​ตา​ของ​พวก​เขา​ก็​สว่าง​ขึ้น จำ​พระ​เยซู​ได้ แล้ว​พระองค์​ก็​หาย​วับ​ไป​กับ​ตา 32 พวก​เขา​จึง​พูด​กัน​ว่า “มิ​น่า​ล่ะ ใจ​ของ​เรา​ถึง​ได้​ร้อน​รุ่ม​น่า​ดู​เลย ใน​ระหว่าง​ทาง​ที่​พระองค์​พูด​และ​อธิบาย​ข้อ​พระคัมภีร์​ให้​ฟัง”

33 ทั้ง​สอง​จึง​รีบ​ลุก​ขึ้น​กลับ​ไป​เมือง​เยรูซาเล็ม​ทัน​ที และ​พบ​กับ​พวก​ศิษย์​เอก​ทั้ง​สิบ​เอ็ด​คน​ที่​ชุมนุม​กัน​อยู่​กับ​ศิษย์​คน​อื่นๆ 34 กลุ่ม​ที่​ชุมนุม​นั้น​ก็​บอก​กับ​สอง​คน​นี้​ว่า “องค์​เจ้า​ชีวิต ฟื้น​ขึ้น​มา​แล้ว​จริงๆ​พระองค์​มา​ปรากฏ​ตัว​ให้​ซีโมน​เห็น”

35 แล้ว​ทั้ง​สอง ก็​เล่า​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​ระหว่าง​ทาง และ​เล่า​ให้​ฟัง​ว่า​พวก​เขา​จำ​พระ​เยซู​ได้​ตอน​ที่​พระองค์​หัก​ขนมปัง​ให้

พระ​เยซู​ปรากฏ​ตัว​ต่อหน้า​ลูกศิษย์

36 ขณะ​ที่​ทั้ง​สอง​ยัง​เล่า​เรื่อง​นี้​อยู่​นั้น พระ​เยซู​มา​ยืน​อยู่​กับ​พวก​เขา และ​พูด​ว่า

“ขอ​ให้​อยู่​เย็น​เป็น​สุข”

37 พวก​เขา​ก็​สะดุ้ง​ตกใจ​กลัว คิด​ว่า​เจอ​ผี 38 พระ​เยซู​จึง​พูด​ว่า “ตกใจ​ทำ​ไม ทำ​ไม​ถึง​ขี้​สงสัย​อย่าง​นี้ 39 ดู​มือ​และ​เท้า​ของ​เรา​สิ นี่​เป็น​ตัว​เรา​จริงๆ​ไม่​เชื่อ​ลอง​จับ​ดู จะ​ได้​รู้​ว่า​ไม่​ใช่​ผี เพราะ​ผี​ไม่​มี​เนื้อ​ไม่​มี​กระดูก​อย่าง​ที่​คุณ​เห็น​เรา​มี​หรอก”

40 เมื่อ​พูด​เสร็จ พระองค์​ก็​ยื่น​มือ​และ​เท้า​ให้​พวก​เขา​ดู 41 พวก​ศิษย์​ดีใจ​และ​แปลกใจ​มาก ไม่​อยาก​เชื่อ​ว่า​เป็น​จริง​แล้ว​พระ​เยซู​ก็​ถาม​ขึ้น​ว่า “มี​อะไร​กิน​บ้าง” 42 พวก​เขา​จึง​เอา​ปลา​ย่าง​ชิ้น​หนึ่ง​มา​ให้​พระองค์ 43 พระองค์​ก็​เอา​มา​กิน​ต่อ​หน้า​พวก​เขา

44 แล้ว​พระองค์​ก็​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “เมื่อ​ก่อน​ตอน​ที่​เรา​อยู่​กับ​พวก​คุณ เรา​ได้​บอก​แล้ว​ว่า ทุก​เรื่อง​ที่​ได้​เขียน​ไว้​เกี่ยว​กับ​เรา​ใน​กฎ​ปฏิบัติ​ของ​โมเสส ใน​หนังสือ​ของ​พวก​ผู้​พูด​แทน​พระเจ้า และ​ใน​หนังสือ​สดุดี จะ​ต้อง​เกิด​ขึ้น​ตาม​นั้น”

45 แล้ว​พระองค์​เปิด​ใจ​พวก​เขา​ให้​เข้า​ใจ​พระคัมภีร์ 46 พระองค์​บอก​พวก​เขา​ว่า “พระคัมภีร์​เขียน​ไว้​ว่า พระคริสต์ จะ​ต้อง​ทน​ทุกข์​ทรมาน และ​จะ​ฟื้น​ขึ้น​มา​จาก​ความ​ตาย​ใน​วันที่​สาม 47 แล้ว​เรื่อง​การ​กลับ​ตัว​กลับ​ใจ​เพื่อ​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย​โทษ​จาก​บาป จะ​ต้อง​ถูก​ประกาศ​ไป​ใน​นาม​ของ​เรา​ให้​คน​ทุก​ชาติ​รู้ เริ่ม​จาก​เมือง​เยรูซาเล็ม​ก่อน 48 พวก​คุณ​จะ​ต้อง​เป็น​พยาน​เล่า​เรื่อง​ทั้ง​หมด​นี้​ที่​คุณ​เห็น 49 แล้ว​เรา​จะ​ส่ง​พระ​วิญญาณ​มา​ให้ เป็น​พระ​วิญญาณ​ที่​พระบิดา​ของ​เรา​ได้​สัญญา​ว่า​จะ​ให้​กับ​พวก​คุณ แต่​พวก​คุณ​ต้อง​คอย​อยู่​ใน​เมือง​เยรูซาเล็ม​ก่อน จน​กว่า​จะ​ได้​รับ​ฤทธิ์​อำนาจ​นั้น​จาก​สวรรค์”

พระ​เยซู​กลับ​สู่​สวรรค์

50 จาก​นั้น​พระ​เยซู​ก็​นำ​พวก​เขา​ไป​ที่​หมู่บ้าน​เบธานี และ​ยก​มือ​ขึ้น​อวย​พร​พวก​เขา 51 ขณะ​ที่​ยัง​อวย​พร​อยู่​นั้น พระองค์​ก็​จาก​พวก​เขา​ไป โดย​ถูก​รับขึ้น​ไป​บน​สวรรค์ 52 พวก​เขา​กราบ​ไหว้​พระองค์ และ​กลับ​ไป​ที่​เมือง​เยรูซาเล็ม​ด้วย​ความ​ดีใจ​เป็น​ยิ่ง​นัก 53 แล้ว​พวก​เขา​ก็​อยู่​ใน​วิหาร​เป็น​ประจำ เพื่อ​สรรเสริญ​พระเจ้า

Footnotes:

  1. ลูกา 24:12 แต่​เปโตร … เกิด​อะไร​ขึ้น สำเนา​กรีก​บาง​ฉบับ​และ​ลาติน​บาง​ฉบับ ไม่​มี​ข้อ 12 นี้
Thai New Testament: Easy-to-Read Version (ERV-TH)

Copyright © 2001 by World Bible Translation Center

ลูกา 24 Thai New Contemporary Bible (TNCV)

การคืนพระชนม์

24 เช้ามืดวันต้นสัปดาห์ พวกผู้หญิงนำเครื่องหอมที่เตรียมไว้มาที่อุโมงค์ พวกนางพบว่าก้อนหินถูกกลิ้งออกจากปากอุโมงค์แล้ว แต่เมื่อเข้าไป พวกนางก็ไม่พบพระศพขององค์พระเยซูเจ้า ขณะที่กำลังแปลกใจในเรื่องนี้ ทันใดนั้นชายสองคนสวมเสื้อผ้าซึ่งส่องประกายเหมือนฟ้าแลบมายืนอยู่ข้างๆ พวกเขา พวกผู้หญิงน้อมกายซบหน้าลงกับพื้นด้วยความตกใจ แต่ชายทั้งสองพูดกับพวกนางว่า “เหตุใดพวกท่านมามองหาคนเป็นในหมู่คนตาย? พระองค์ไม่ได้ทรงอยู่ที่นี่ พระองค์ทรงเป็นขึ้นแล้ว! จงระลึกถึงสิ่งที่พระองค์ทรงบอกพวกท่านไว้ขณะที่ยังอยู่ในแคว้นกาลิลีที่ว่า ‘บุตรมนุษย์จะต้องถูกมอบไว้ในมือของคนบาป ถูกตรึงตายที่ไม้กางเขน และในวันที่สามจะทรงให้เป็นขึ้นมาใหม่’ ” แล้วพวกเขาจึงระลึกถึงพระดำรัสของพระองค์

เมื่อพวกนางกลับมาจากอุโมงค์แล้วพวกนางก็เล่าเรื่องทั้งหมดนี้ให้สาวกสิบเอ็ดคนและคนอื่นๆ ทั้งปวงฟัง 10 ผู้ที่เล่าเรื่องนี้ให้เหล่าอัครทูตฟังคือ มารีย์ชาวมักดาลา โยอันนา มารีย์มารดาของยากอบ และผู้หญิงคนอื่นๆ ที่อยู่กับพวกเขา 11 แต่พวกเขาไม่เชื่อผู้หญิงเหล่านี้ เพราะฟังดูเป็นเรื่องเหลวไหล 12 แต่เปโตรลุกขึ้นวิ่งไปที่อุโมงค์แล้วก้มลงมอง เขาเห็นแต่แถบผ้าลินินกองอยู่ จึงกลับไปครุ่นคิดด้วยความประหลาดใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

บนเส้นทางไปเอมมาอูส

13 ในวันนั้นสาวกสองคนกำลังจะไปหมู่บ้านเอมมาอูสซึ่งห่างจากกรุงเยรูซาเล็มประมาณ 11 กิโลเมตร[a] 14 ทั้งสองสนทนากันเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น 15 ขณะที่เขากำลังพูดคุยเรื่องต่างๆ กันอยู่นั้น พระเยซูเองได้เสด็จมาและทรงดำเนินไปกับพวกเขา 16 แต่ทรงบันดาลให้ทั้งคู่จำพระองค์ไม่ได้

17 พระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “ระหว่างเดินมาตามทาง พวกท่านถกเถียงเรื่องอะไรกันอยู่หรือ?” ทั้งสองยืนนิ่งหน้าตาโศกเศร้า 18 คนหนึ่งชื่อเคลโอปัสทูลถามพระองค์ว่า “ท่านเป็นเพียงแขกเมืองมากรุงเยรูซาเล็มหรือ จึงไม่รู้เรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นที่นั่นในช่วงนี้?”

19 “เรื่องอะไรหรือ?” พระองค์ตรัสถาม

ทั้งสองจึงทูลว่า “เรื่องพระเยซูแห่งนาซาเร็ธ พระองค์ทรงเป็นผู้เผยพระวจนะ ทรงฤทธิ์อำนาจในวาจาและการกระทำทั้งต่อหน้าพระเจ้า และต่อหน้าประชาชนทั้งปวง 20 พวกหัวหน้าปุโรหิตกับผู้นำของเรามอบพระองค์ให้รับโทษประหาร พวกเขาตรึงพระองค์ที่ไม้กางเขน 21 แต่พวกเราหวังไว้ว่าพระองค์คือผู้ที่จะมาไถ่ชนชาติอิสราเอล และยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นวันที่สามนับตั้งแต่เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น 22 นอกจากนั้นผู้หญิงบางคนในพวกเรายังทำให้เราประหลาดใจ คือเช้ามืดวันนี้พวกนางไปที่อุโมงค์ 23 แต่ไม่พบพระศพของพระองค์ พวกนางกลับมาบอกเราว่าเห็นนิมิตมีทูตสวรรค์มาบอกว่าพระองค์ยังทรงพระชนม์อยู่ 24 แล้วเพื่อนของเราบางคนไปที่อุโมงค์และได้พบเหมือนอย่างที่พวกผู้หญิงบอกไว้แต่ไม่เห็นพระองค์”

25 พระเยซูตรัสกับทั้งสองว่า “พวกท่านช่างเขลาจริงหนอ และจิตใจช่างเชื่องช้าที่จะเชื่อสิ่งทั้งปวงซึ่งบรรดาผู้เผยพระวจนะกล่าวไว้! 26 พระคริสต์[b]ต้องทนทุกข์ทรมานด้วยสิ่งเหล่านั้น แล้วเข้าสู่พระเกียรติสิริของพระองค์ไม่ใช่หรือ?” 27 จากนั้นพระองค์ทรงอธิบายทุกอย่างที่กล่าวไว้ในพระคัมภีร์เกี่ยวกับพระองค์เองให้เขาทั้งสองฟังตั้งแต่โมเสสตลอดจนผู้เผยพระวจนะทั้งปวง

28 เมื่อเข้ามาใกล้หมู่บ้านที่เขาทั้งสองจะไปนั้น พระเยซูทรงทำทีว่าจะเลยไป 29 แต่ทั้งคู่ทูลคะยั้นคะยอว่า “แวะอยู่กับเราก่อนเถิด เพราะใกล้ค่ำจวนจะหมดวันแล้ว” ดังนั้นพระองค์จึงทรงพักอยู่กับพวกเขา

30 เมื่อพระองค์ทรงร่วมโต๊ะกับพวกเขา ทรงหยิบขนมปัง ขอบพระคุณพระเจ้าและหักส่งให้พวกเขา 31 แล้วตาของพวกเขาก็สว่างและจำพระองค์ได้ แล้วพระองค์ทรงหายไปจากสายตาของพวกเขา 32 พวกเขาจึงพูดกันว่า “ใจของเราเร่าร้อนอยู่ภายในไม่ใช่หรือขณะพระองค์ตรัสกับเรากลางทางและยกพระคัมภีร์มาอธิบายให้เราฟัง?”

33 ทั้งสองลุกขึ้นกลับมาที่กรุงเยรูซาเล็มทันที พวกเขาพบสาวกสิบเอ็ดคนกับพวกชุมนุมกันอยู่ 34 และกำลังพูดกันว่า “เป็นความจริง! องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นขึ้นแล้ว ทรงปรากฏแก่ซีโมน” 35 ทั้งสองจึงเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นกลางทางและที่พวกเขาจำพระเยซูได้เมื่อทรงหักขนมปัง

พระเยซูทรงปรากฏแก่เหล่าสาวก

36 ขณะพวกเขากำลังพูดเรื่องนี้อยู่ พระเยซูเองทรงมายืนอยู่ท่ามกลางพวกเขาและตรัสว่า “สันติสุขจงดำรงอยู่กับท่านทั้งหลาย”

37 พวกเขาสะดุ้งตกใจกลัว คิดว่าเห็นผี 38 พระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “เหตุใดพวกท่านจึงวุ่นวายใจ? ทำไมเกิดข้อสงสัยขึ้นในใจ? 39 จงดูมือและเท้าของเรา นี่เราเอง! มาจับต้องเราดู ผีไม่มีเนื้อและกระดูกอย่างที่ท่านเห็นอยู่ว่าเรามี”

40 เมื่อตรัสดังนี้แล้ว พระองค์ก็ทรงให้พวกเขาดูพระหัตถ์และพระบาทของพระองค์ 41 และขณะที่พวกเขายังไม่เชื่อเพราะความตื่นเต้นยินดีและประหลาดใจ พระองค์ก็ตรัสถามพวกเขาว่า “ที่นี่มีอะไรให้กินไหม?” 42 พวกเขาก็นำปลาย่างชิ้นหนึ่งมาถวาย 43 และพระองค์ทรงรับมาเสวยต่อหน้าเขาทั้งหลาย

44 พระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “นี่คือสิ่งที่เราบอกไว้เมื่อยังอยู่กับท่านทั้งหลาย คือทุกสิ่งต้องสำเร็จตามที่เขียนไว้เกี่ยวกับเราในหนังสือบัญญัติของโมเสส หนังสือผู้เผยพระวจนะ และในหนังสือสดุดี”

45 จากนั้นพระองค์ทรงเปิดใจเขาเพื่อพวกเขาจะสามารถเข้าใจพระคัมภีร์ 46 พระองค์ตรัสบอกพวกเขาว่า “นี่คือสิ่งที่เขียนไว้ คือพระคริสต์ต้องทนทุกข์และเป็นขึ้นจากตายในวันที่สาม 47 และให้ประกาศการกลับใจใหม่และการอภัยบาปในพระนามของพระองค์แก่มวลประชาชาติเริ่มตั้งแต่ที่เยรูซาเล็ม 48 ท่านทั้งหลายคือพยานของสิ่งเหล่านี้ 49 เรากำลังจะส่งสิ่งที่พระบิดาของเราทรงสัญญาไว้มาให้พวกท่าน แต่จงคอยอยู่ในกรุงนี้จนกว่าท่านจะได้รับฤทธิ์อำนาจจากเบื้องบน”

การเสด็จขึ้นสู่สวรรค์

50 เมื่อพระองค์ทรงนำพวกเขาออกมาที่ละแวกเบธานีแล้ว ทรงยกพระหัตถ์ขึ้นอวยพรเขาทั้งหลาย 51 ขณะที่ทรงอวยพรอยู่ พระองค์ก็เสด็จจากพวกเขาไปและทรงถูกรับขึ้นสู่สวรรค์ 52 เขาทั้งหลายจึงนมัสการพระองค์และกลับมาที่กรุงเยรูซาเล็มด้วยความชื่นชมยินดีอย่างใหญ่หลวง 53 และพวกเขาอยู่ที่พระวิหารเป็นประจำ พากันสรรเสริญพระเจ้า

Footnotes:

  1. 24:13 ภาษากรีกว่า60 ซทาดิออน
  2. 24:26 หรือพระเมสสิยาห์เช่นเดียวกับข้อ 46
Thai New Contemporary Bible (TNCV)

Thai New Contemporary Bible Copyright © 1999, 2001, 2007 by Biblica, Inc.® Used by permission. All rights reserved worldwide.

Viewing of
Cross references
Footnotes