Дела Ап 19  Macedonian New Testament

ТРЕТОТО МИСИОНЕРСКО ПАТУВАЊЕ

НА АПОСТОЛ ПАВЛЕ

19 Додека Аполос беше во Коринт, Павле патуваше низ внатрешноста, во околината на Ефес, а потоа се симна во градот. Таму најде неколку нови Христови следбеници, ² и ги праша: „Го примивте ли Светиот Дух кога поверувавте?“

Тие му одговорија: „Ние и не знаеме дека постои Свет Дух!“

³ Тогаш Павле ги праша: „А како сте крстени?“

„Онака како што крштаваше Јован Крстител“ - му одговорија тие.

⁴ Павле им рече: „Јован ги крштаваше луѓето кои се каеја поради своите гревови. И самиот тој им велеше на луѓето дека е неопходно да веруваат во Оној што доаѓа веднаш по него, а тоа беше Исус.“

⁵ Кога го слушнаа ова, одново се крстија, овојпат во името на Господ Исус. ⁶ Потоа Павле се помоли за нив, положувајќи ги над нив рацете и Светиот Дух слезе врз нив, па тие почнаа да зборуваат на други јазици и да пророкуваат^[a]. ⁷ Во таа група беа околу дванаесет мажи.

1) Апостол Павле проповеда во Ефес

⁸ Потоа Павле одеше во ефешката синагога три месеци каде со голем жар им проповедаше на Евреите, се расправаше со нив и ги убедуваше во врска со Божјото царство. ⁹ Кога еден дел од нив тврдоглаво одбија да поверуваат и почнаа јавно да зборуваат лоши работи за Христовото учење^[b], Павле ја напушти синагогата, но ги поведе со себе оние што поверуваа во Христа и секојдневно проповедаше во училиштето на Тиран. ¹⁰ Ова продолжи во текот на две години, така што сите жители на Азија^[c], и Евреи и Грци, имаа можност да ја слушнат Господовата порака.

¹¹ Бог преку Павле правеше многу необични чуда, ¹² така што дури и кога врз болните ќе ставеа шамивче или дел од облека што се допрела до телото на Павле болестите исчезнуваа, а обземените се ослободуваа од демонските духови.

¹³ Неколку Евреи што патуваа од место во место и истеруваа демони, се обидоа над обземените од демонски духови да го употребат името на Господ Исус велејќи: „Во името на Исус, Оној за Кого Павле проповеда, ви наредуваме да излезете!“ ¹⁴ Тоа го правеа седумтемина синови на еврејскиот Првосвештеник Скева. ¹⁵ Но демонскиот дух им одговори: „Исус Го знам, а и Павле го знам, но вас не ве знам!“ ¹⁶ Па го натера човекот во кој беше влезен да се нафрли врз нив и да ги претепа, па тие голи и испоранети избегаа од куќата.

¹⁷ За ова дознаа сите што живееја во Ефес, и Евреи и Грци, па ги фати страв и искажуваа голема почит спрема името на Господ Исус. ¹⁸ Мнозина од оние што поверуваа доаѓаа и се исповедаа, признавајќи ги своите грешни дела. ¹⁹ Дури и некои од оние што се занимавале со магии ги донесуваа своите книги за магии и пред сите ги запалуваа. Цената на запалените книги изнесуваше педесет илјади сребреници^[d]. ²⁰ Така пораката за Господ брзо се ширеше и јакнеше^[e].

Бунт против христијанството во Ефес

²¹ По овие настани, поттикнат од Светиот Дух^[f], Павле реши да ги посети Македонија и Ахаја, па да замине за Ерусалим. „А потоа,“ - рече тој - „ќе треба да го посетам и Рим.“ ²² Ги испрати во Македонија двајцата свои помошници, Тимотеј и Ераст, а тој уште некое време остана во Азија.

²³ Во тоа време во Ефес настанаа големи немири заради Христовото учење^[g]. ²⁴ Еден златар по име Димитри, кој изработуваше сребрени модели од храмот на божицата Артемида^[h] и на тој начин се богатеа и тој и неговите соработници, ²⁵ ги собра сите што се занимаваа со оваа и слична работа и им рече: „Луѓе, вие знаете дека нашето богатство доаѓа од овој занает. ²⁶ Гледате и слушате дека не само во Ефес, туку речиси во цела Азија, овој човек, Павле, разубеди и одврати многу луѓе, велејќи им дека овие предмети направени од човечка рака не се богови. ²⁷ Постои опасност не само нашиот занает да падне во немилост, туку и храмот на големата божица Артемида сосема да ја загуби својата важност, да исчезне нејзината величественост што ја почитуваат цела Азија и целиот свет!“

²⁸ Кога го слушнаа ова, збеснаа и почнаа да викаат: „Голема е Артемида, божицата на Ефес!“ ²⁹ Во градот настана мешаница и откако ги фатија Македонците Гај и Аристарх, сопатници на Павле, сите се собраа во градскиот амфитеатар^[i]. ³⁰ Павле сакаше да се појави пред насобраната толпа, но тамошните христијани го одвратија од таквата намера, ³¹ а и некои луѓе од власта што му беа пријатели му испратија порака, молејќи го да не се појавува во амфитеатарот.

³² Собирот се претвори во бркотница. Едни викаа едно, други друго, а повеќето воопшто не знаеја за што се собрани. ³³ Евреите го посочија Александар и го изведоа напред, а тој замавна со раката за да ги смири и да даде објаснување пред толпата, ³⁴ но кога слушнаа дека тој е Евреин, сите во еден глас викаа речиси два часа: „Голема е Артемида, божицата на Ефес!“

³⁵ Најпосле градоначалникот^[j] ја смири толпата и рече: „Граѓани на Ефес! Има ли некој што не знае дека Ефес е град заштитник на храмот на големата божица Артемида и на кипот што ни падна од небото!? ³⁶ Ова никој не може да го оспори, затоа треба да се смирите и да не правите ништо непромислено. ³⁷ Овие луѓе, што сте ги довеле овде, ниту го ограбиле храмот, ниту пак зборувале против нашата божица.

³⁸ Ако Димитри и занаетчиите што се со него имаат некакво обвинение против овие луѓе, постојат судови и судии, па таму нека се судат. ³⁹ Ако имате некои други поплаки, тие мора да бидат разрешени на легалното градско собрание. ⁴⁰ Постои опасност Римјаните да не обвинат дека креваме бунт. Нема никаква причина да создаваме вакви немири.“

⁴¹ Откако го рече ова, го распушти собирот и луѓето се разотидоа.